مقایسه عملکرد چهار سلول T مهندسیشده با رسپتور کایمریک حاوی نانوبادی ضد HER2 در مواجهه با سلولهای سرطانی سینه
نویسندگان
1 گروه بیوتکنولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، انستیتو پاستور ایران
2 بانک سلولی ایران، انستیتو پاستور ایران
3 گروه بیوتکنولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، انستیتو پاستور ایران
4 گروه بیوتکنولوژی پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
مقدمه و هدف: بهکارگیری سیستم ایمنی فرد بیمار و سلولهای T (بهعنوان بازوی قدرتمند سیستم ایمنی) در ازبینبردن سلولهای سرطانی، ازجمله روشهای درمانی امیدبخش محسوبمیشود؛ در این راستا، سلولهایT مهندسیشده بیانکننده رسپتورهای کایمریک دارای نانوبادی (آنتیبادی تک دومینی شتری) که قادر به شناسایی آنتیژن سرطانی HER2 هستند، راهکاری مؤثر در درمان هدفمند سرطان سینه است. مواد و روشها: از نانوبادیهای ضد آنتیژن HER2، بهعنوان قطعه شناساگر آنتیژن در رسپتورهای کایمریک NbHER2-HHIgG3-CD28-OX40-CD3ζ (طویل) و NbHER2-HIgG3-CD28-OX40-CD3ζ (کوتاه) در سطح سلولهای T استفادهشد. میزان بیان رسپتورها در غشای سلولهای T ترانسفکته با روش RT-PCR بررسیشد. عملکرد سلولهای T مهندسیشده در مواجهه با سلولهای سرطانی سینه براساس میزان تولید اینترلوکین2 و ازبینبردن سلولهای سرطانی براساس میزان فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز، ارزیابیشد. نتایج: رسپتورهای کایمریک با ناحیه فضاساز طویل و قطعه کمک سیگنالی OX40 با نانوبادیهای RR6 و RR16 که ناحیه نزدیک غشایی HER2 را شناساییمیکردند، باعث عملکرد بهتر سلولهای T در مواجهه با سلولهای سرطانی سینه شدند. درحالیکه نانوبادیهای RR4 و RR10 که ناحیه دیستال آنتیژن HER2 را مورد هدف قرارمیدادند نتایجی بهتر را با سازههای کایمریک دارای ناحیه فضاساز کوتاه نشاندادند. نتیجهگیری: با توجه به خصوصیت اتصالی نانوبادی، میتوان رسپتورهای کایمریک کاراتری طراحیکرد که سلولهای T مهندسیشده دارای این رسپتورها، قدرتی بالا در شناسایی سلولهای سرطانی سینه و ازبینبردن آنها داشتهباشند.