بررسی اثر افزایش مدت زمان تاریکی چرخه روشنایی– تاریکی بر سطح سرمی T3، T4 و TSH در موش صحرایی نر
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
2 گروه پارازیتولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
doi
چکیده
مقدمه و هدف: تغییرهای دوره نوری بر ترشح بسیاری از هورمونها مؤثر است. هدف از این مطالعه، بررسی آثار دورههای مختلف تاریکی بر سطح سرمی هورمونهای T3، T4 و TSH در موشهای صحرایی نر است. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی، 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار بهطور تصادفی به پنج گروه 6 سری شامل گروه شاهد (در معرض 12 ساعت روشنایی و12 ساعت تاریکی) و گروههای در معرض 13 ، 15 ، 18 و 21 ساعت تاریکی در شبانه روز، تقسیمبندیشدند. پس از گذشت هشت هفته، نمونه خون از طریق خونگیری از قلب تهیهشد و پس از تهیه سرم، میزان هورمونهای T3، T4 و TSH با روش رادیوایمونواسی اندازهگیریشد؛ درنهایت، دادهها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه تجزیهوتحلیلشدند. نتایج: سطح سرمی T3 و T4 در گروههای در معرض 13 و 15 ساعت تاریکی در شبانه روز، نسبتبه گروه شاهد به تغییری معنادار دچار نشده، اما در موشهای در معرض 18 و 21 ساعت تاریکی، کاهشی معنادار یافت (P < 0.05)؛ ازطرفی، سطح سرمی TSH در گروههای تجربی نسبتبه گروه شاهد تفاوتی معنادار نداشت. نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش نشانمیدهند که افزایش طول مدت تاریکی مصنوعی به حداقل 50 درصد بیشتر از حد استاندارد، میتواند سبب کاهش فعالیت غده تیروئید و کاهش سطح سرمی هورمونهای تیروییدی شود؛ بر این مبنا، میتوان عامل تاریکی را یکی از عوامل احتمالی موثر در بروز کم کاری تیروئید، مطرحکرد.