کاربرد تانسیومتر در بهینه‌سازی برنامه‌ریزی آبیاری توت‌فرنگی گلخانه‌ای

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان

2 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی

3 عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات برنج

doi
چکیده

تولید بالای کمی و کیفی محصولات گلخانه به تعیین دقیق دو فاکتور زمان و میزان آبیاری وابسته است. این پژوهش با هدف بررسی امکان بهبود مدیریت آبیاری گلخانه توت‌فرنگی و افزایش عملکرد اقتصادی (کمی و کیفی) محصول با برنامه‌ریزی بهینه آبیاری با استفاده از تانسیومتر در شرایط گلخانه‌های ایران انجام‌شده است. بدین منظور سه سطح برنامه‌ریزی آبیاری به‌صورت مکش 2/0 و 4/0 بار (با استفاده از تانسیومتر) و آبیاری بر اساس نظر بهره‌بردار در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد تیمار مکش 2/0 بار موجب افزایش معنی‌دار عملکرد و تعداد میوه در بوته به ترتیب به میزان 3/9 و 4/10 درصد نسبت به تیمار آبیاری با نظر بهره‌بردار شد ولی با تیمار مکش 4/0 بار اختلاف معنی‌داری نداشت. میزان آب مصرفی در تیمارهای 2/0، 4/0 و با نظر بهره‌برداری به ترتیب 6/47، 2/21 و 6/99 لیتر در بوته به دست آمد. نتایج نشان داد آبیاری بر اساس مکش 4/0 بار موجب افزایش بهره‌وری مصرف آب به مقدار 7/21 گرم در لیتر در مقایسه با در مقایسه با آبیاری بر اساس مکش 2/0 بار به مقدار 5/10 گرم در لیتر و نظر بهره‌بردار 6/4 گرم در لیتر شده است. برنامه‌ریزی آبیاری بر اساس مکش 4/0 بار به دلیل بالاتر بودن بهره‌وری مصرف آب و کاهش حجم آب مصرفی بدون کاهش قابل‌توجه عملکرد توصیه می‌گردد.