بررسی ناپایداری منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران با استفاده از رهیافت حالت- فضا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد اسلامی مؤسسه غیرانتفاعی سمنگان، آمل، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3 دکتری اقتصاد و مدرس مدعو دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.48308/ecoj.10.4.51چکیده
مطالعات مربوط به منحنی فیلیپس یکی از موضوعات مهم اقتصاد کلان به شمار میرود و از دیرباز در مطالعات تجربی مورد آزمون قرار گرفته است. الگوهای کینزی جدید از منحنی فیلیپس بر مبنای مطالعهی گالی و گرتلر عموماً قائل بر این هستند که در کوتاهمدت به دلیل چسبندگیهای اسمی میان تورم و مازاد تقاضا معاوضه وجود دارد، در حالی که در بلندمدت نرخ بیکاری با تورم غیرشتابنده ثابت است. در نقطهی مقابل، گوردون در الگوی مثلثی خود نرخ بیکاری با تورم غیرشتابنده را در طول زمان متغیر میانگارد. در این راستا، پژوهش حاضر با به کارگیری رهیافت ضرایب متغیر در طول زمان میکوشد، بینش جدیدی در رابطه با اعتبار منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران ایجاد کند. برای این منظور، از دادههای مربوط به دوره 1395–1339 استفاده شده است. با توجه به شرایط اقتصاد ایران، ضرایب در شش برهه زمانی برآورد شدند. نتایج برآورد نشان میدهد پارامترهای منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران از ثبات برخوردار نیستند. به طوری که سهم انتظارت آیندهنگر در این ناپایداری قابل توجه است. ضرایب به دست آمده برای شکاف تولید نشان داد در بیشتر سالها شیب منحنی فیلیپس در اقتصاد ایران مثبت بوده و نمیتوان اعتبار آن را در حالت کلی تأیید کرد. بر این اساس، نمیتوان در خصوص فرم تبعی منحنی فیلیپس اظهار نظر قطعی داشت.
