بازتاب و کارکردهای پدیده عموم بلوا در مسائل اصول فقه
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه حضرت معصومه، قم، ایران
doi
10.22067/jfiqh.2022.75669.1323چکیده
احکام شرعی ازنظر مورد ابتلا بودن، در یک درجه قرار ندارند؛ بعضی محل ابتلای همگان یا اکثر متشرعان و برخی دیگر محل ابتلای افرادی خاص است و یا حتی اگر اغلب را مبتلا سازد، محدود به مدت زمان خاصی است. پدیدهٔ عموم بلوا در بسیاری از مسائل مرتبط با علم اصول فقه بازتاب داشته است. اهمیت و حساسیت مسائل عامالبلوی و نیاز شدید به آنها سبب سختگیری و دقت نظر فزونتر در بهکارگیری ادلهٔ احکام شده است. در این نوشتار، ابتلای عمومی و میزان دخالت آن در عرصههای گوناگون اصول فقه بهروش توصیفیتحلیلی تبیین شده است. عامالبلویبودن در ملاک حجیت ادلهای چون سنت و اخبار منعکس شده است؛ بهطوری که اکثر محققان معتقدند که روایات عامالبلوی بایستی علمآور باشد یا دستکم از شهرت و شیوعی بیش از سایر روایات برخوردار باشد. از سوی دیگر، عامالبلویبودن در تثبیت موضوع سیره و اجرای اصل برائت اثرگذار است و به ضمیمهٔ نرسیدن ردع شارع، دلیل بر احراز عدمردع محسوب میشود و درنتیجه حجیت سیرهٔ عقلا را در پی دارد.