بینامتنی دینی(قرآن، انجیل، و تورات) با رویکرد مفهوم مقاومت در اشعار محمود درویش و قیصر امین پور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عرب، دانشگاه الزهرا
2 دانشیار بخش زبان و ادبیّات عرب، دانشگاه الزهرا
doi
10.22103/jcl.2017.1599چکیده
بینامتنی نظریهای است که با آن میتوان میان متن قدیم و جدید ارتباط برقرار کرد و بر غنای اثر ادبی افزود .به این دلیل، این پژوهش در نظر دارد با روش توصیفی و تحلیلی، اثر بینامتنی دینی را با رویکرد مفهومی مقاومت و با تأکید بر نظریۀ «کریستوا»، در اشعار مقاومت محمود درویش، شاعر فلسطینی، و قیصرامینپور، شاعر ایرانی، را مورد بازبینی قرار دهد. بینامتنی حوزههای بسیاری دارد امّا از آنجا که شاعران مذکور دریافتهاند قرآن، کتابهای آسمانی و شخصیتهای دینی، منبع مهمی برای آزادی انسانها هستند، با استفاده از بینامتنی دینی مردم را به جهاد علیه دشمن دعوت کردهاند، هرچند درویش از منابع یهودی ومسیحی به صورت نفی متوازی و کلّی بیشتر استفاده کردهاست و امینپور از نفی متوازی و جزیی بهره بردهاست .بینامتنی در اشعار درویش نسبت به امینپور، وضوح بیشتری دارد.کاربرد بینامتنی دینی در سه حوزۀ اسلام، مسیحیت و یهود، بیانگر تعامل دو شاعر با این ادیان است واختلاط دینی که درویش و امینپور در اشعار خود به کاربردهاند، امری است که دولتها میتوانند در سایۀ آن اختلافات مذهبی خود را کنارگذارند و به نوعی همزیستی مسالمتآمیز دست یابند.
