سروش استانبول: پیش‌درآمدی بر روزنامه‌نگاری ملی‌گرایانه و تجددخواه

نویسندگان

1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه لرستان

doi
10.22059/jis.2017.62826
چکیده

یکی از دستاوردهای انقلاب مشروطه پویایی حیات روزنامه‌نگاری مستقل و انتقادی در ایران بود. از نمایندگان برجستة این شیوة روزنامه­نگاری علی‌اکبر دهخدا بود که مقالات وی در روزنامة صور اسرافیل فصل جدیدی در حیات روزنامه‌نگاری ایران گشود. فعالیت دهخدا در استبداد صغیر با انتشار صور اسرافیل سوئیس و سروش استانبول ادامه یافت. بررسی مقالات سروش می‌تواند به روشن شدن ابعادی از یک مقطع مهم و پرتلاطم تاریخ ایران کمک کند. مبنای این پژوهش بررسی و تحلیل محتوای سروش استانبول در چند محور است. نتیجة این بررسی حاکی از آن است که سروش را می‌توان پیشگام طرح موضوعاتی دانست که عمدتاً با مسئلة استقلال و تمامیت ارضی ایران پیوند داشت و زمینه‌ساز یک گفتمان تجددگرا در فرهنگ سیاسی این زمان شد. به‌ نظر می‌رسد این تحول پس از مشروطه نخست در روزنامة سروش بازتاب یافت و سپس در مجله‌هایی چون کاوه، آینده و ایرانشهر وجه آشکاری به خود گرفت.