بازتاب تکرار در سرودههای سعاد الصباح و نادر نادرپور
نویسندگان
1 استادیار بخش زبان و ادبیّات عربی، دانشگاه کاشان
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات عربی، دانشگاه کاشان
doi
10.22103/jcl.2017.1604چکیده
شگرد ادبی تکرار، جهت القای موسیقی کلام و انسجام متن، کارکردی برجسته دارد. این عنصر بلاغی در شعر معاصر، نقشی فراتر از شعر کلاسیک ایفا می کند زیرا در شعر نو، وظیفۀ انتقال احساسات و عواطف درونی و ایجاد آهنگ دراماتیک، بر عملکردهای تکرار افزوده شدهاست. جستار حاضر، بر آن است تا انواع تکرار را در دو دفتر شعری «رسائل من الزمن الجمیل» از «سعاد صباح» و «گیاه و سنگ نه، آتش» از «نادر نادرپور» بررسی کند. از جمله دستاوردهای پژوهش، این است که تکرارِ سازه های نحوی در سطوح صامت، مصوت، هجا، واژه، ترکیبهای اضافی، جمله های خبری و انشایی، در سروده های این دو شاعر بروز یافته است که کاربستِ هرکدام، به متمرکزشدن دلالت در ذهن خواننده، تداوم یک عمل یا حالت و برجستهسازی مضمون می انجامد.