مطالعة تطبیقی مسئولیت بیمهگر در ایران با کشورهای پیشرو (فرانسه، ژاپن و آمریکا) و چالشهای قانونی آن
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران، تهران، ایران.
doi
10.22056/ijir.2026.01.03چکیده
پیشینه و اهداف: با افزایش فراوانی و شدت بلایای طبیعی، نظیر زلزله، سیل، طوفان و آتشسوزی، نیاز به پوششهای بیمهای مؤثر و کارآمد برای جبران خسارات وارده به افراد و اموال احساس میشود. در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، بیمه بلایای طبیعی به عنوان یک ابزار کلیدی برای مدیریت ریسک و کاهش بار مالی ناشی از این بلایا شناخته میشود. با این حال، چالشهای متعددی در زمینه پوشش بلایای طبیعی شامل حدود مسئولیتها و تعهدات بیمهگر، ضعف قراردادهای بیمه و ... وجود دارد که میتواند بر کارایی نظامهای بیمهای تأثیر بگذارد. براین اساس هدف اصلی این مطالعه، تطبیق مسئولیت بیمهگر در عمل به تعهدات و پرداخت خسارات ناشی از بلایای طبیعی و چالشهای مرتبط با آن در ایران و کشورهای پیشرو است.روششناسی: به منظور تحلیل مسئولیت بیمهگران در برابر خسارات ناشی از بلایایی طبیعی از متـون حقوقـی موجـود از جملـه کتـب فقهـی، حقوقـی و مقالات منتشرشـدة داخلـی و خارجـی استفاده شد. بـر ایـن اسـاس روش کار ایـن مقالـه، به صورت کتابخانـهای و تحلیلـی و توصیفـی بـود. ابتـدا به بررسی مبانـی فقهـی و حقوقـی و مسئولیت بیمهگران در برابر خسارات ناشی از بلایای طبیعی پرداخته شد و در ادامـه به صورت مرور مقایسهای به تحلیل ارائه خدمات بیمهای و چالشهای قانونی بیمهگران در برابر پرداخت خسارات ناشی از بلایای طبیعی در کشورهای مختلف از جمله ایران، آمریکا، انگلیس، فرانسه و برخی دیگر از کشورها پرداخته شد.یافتهها: مواد 19 تا 22 حقوق بیمه، تصریح میکنند که بیمهگر موظف است خسارات وارده را بر اساس شرایط تعیین شده در قرارداد، جبران کند. با توجه به ماده 953 قانون مدنی و تلاشهای گسترده برای توسعه پوشش بیمهای، بلایای طبیعی همچنان از جبران کامل خسارات در چارچوب بیمهای فعلی برخوردار نیستند. در نظام حقوقی ایران، اثبات وقوع حادثه بر عهده بیمهگذار است که میتواند فرآیند پرداخت خسارت را طولانی کند. در کشورهای پیشرفتهای مانند فرانسه و آمریکا با شفافیت قراردادها و انتقال بار اثبات به بیمهگر، فرآیند پرداخت خسارت را تسهیل میکنند و اسناد معتبر دولتی به صورت خودکار این بلایا را تأیید میکنند و نیاز به اثبات مستقل توسط بیمهگذار نیست. در این کشورها، قوانین به نفع بیمهگذار تنظیم شده و تعهدات بیمهگر شامل بیمههای اجباری برای حوادث طبیعی است. علاوه بر این، خدمات حمایتی در ایران بیشتر تحت نظر حاکمیت و دولت بوده که با مشکلات مالی و اجرایی مواجه است و صندوق بیمه بلایای طبیعی حق بیمه پایینی دریافت میکند. در حالی که در کشورهایی مانند آمریکا و ژاپن، بیمههای تجاری با نظارت شدید دولتی و استانداردهای جهانی ارائه میشوند و پرداختها سریعتر و شفافتر انجام میشود.نتیجهگیری: رویکرد ایران در پوشش بلایای طبیعی با کشورهای توسعهیافته مانند آمریکا و فرانسه به طور قابل توجهی متفاوت است. در ایران، دولت نقش اصلی را در پوشش بلایای طبیعی ایفا میکند و بخش خصوصی نقش کمتری دارد. برای بهبود وضعیت پوشش بلایای طبیعی، اصلاح قوانین بیمهای، حمایت بیشتر از بیمهگذاران، شفافسازی تعهدات و تقویت نقش بخش خصوصی ضروری است. الگوبرداری از تجربیات موفق کشورهای دیگر میتواند به بهبود فرآیندها و کاهش مشکلات موجود در این زمینه کمک کند.