فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: با توجه به مصرف طولانی­مدت و مقاومت دارویی به ازول­ها در ولو و واژینیت کاندیدایی عودکننده، بسیاری از تحقیق­ها، به­سوی ترکیب­های غیر از آزول معطوف شده­است؛ این تحقیق به­منظور مقایسه پاسخ بالینی، این بیماران به بوریک اسید که در موارد مقاوم داده­می‌شود و ® لکورکس (آویشن) انجام­شده­است.  مواد و روش‌ها: مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی در کنترل با شاهد مثبت (موازی) و دوسو کور انجام­شده­است. به بیمارانی که تشخیص کاندید یازیس ولو و واژن راجعه آنها با کشت ترشحات واژینال مسجل شده، عامل زمینه‌ای نداشتند، کرم‌های واژینال آویشن 1 درصد و بوریک اسید 3 درصد داده­شد. شکایات و علائم بیماران در ویزیت اول، یک و شش ماه بعد شروع درمان با استفاده از آزمون‌های آماری کای اسکوئر، من‌ویتنی و تی مزدوج مورد تجزیه­وتحلیل قرارگرفتند.  یافته‌ها: در گروه بوریک اسید بیماران از نظر شدت نشانه‌های بیماری در شروع مطالعه نمره 3/3±9 داشتند که در دوره اول درمان به 8/3±48/3 و دوره دوم به 1/5±33/3 رسید و در گروه مصرف­کننده آویشن، شدت نشانه‌های بیمار در شروع مطالعه نمره 6/3±21/8 بود که در دور اول و دوم درمان به­ترتیب به 46/2±52/2 و 7/3±36/3 رسید که کاهش نمره در هر دو گروه، معنی‌دار بود (001> P ). میزان اثربخشی نهایی بوریک اسید 2/74 درصد و کرم آویشن 5/64 درصد به­دست­آمد که اختلاف میان دو گروه، معنی‌دار نبود.  نتیجه‌گیری: کرم آویشن می‌تواند به­عنوان یک درمان الترنایتو در کاندیدیازیس ولوو واژن راجعه، مطرح شود.