اثر تعاملی تمرین ورزشی و مصرف مکمل کورکومین و بر برخی از شاخصهای آسیب بافت کبد موشهای در معرض فلز سنگین سرب
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزش،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد ساری ،ایران.
2 گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد واحد قائم شهر، قائم شهر،ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد ساری،ایران.
doi
چکیده
مقدمه و هدف: سرب می تواند منجر به آسیب کبدی از طریق استرس اکسیداتیو گردد. فعالیت بدنی و استفاده از مواد ضد اکسایشی مانند کورکومین ممکن است تولید رادیکال های آزاد را متوقف می کند. لذا هدف از مطاله حاضر بررسی نقش حمایتی تمرین استقامتی و کورکومین در مقابل اثرات سمی سرب بر آسیب بافت کبد موش های صحرایی نر بود. مواد و روشها: در این تحقیق تجربی60 سر موش صحرایی نر به صورت تصادفی به 6 گروه کنترل، شم، سرب، تمرین+ سرب، کورکومین + سرب و تمرین+ سرب + کورکومین تقسیم شدند (10 سر موش در هر گروه). برنامه تمرینی شامل 8 هفته دویدن پیشرونده روی نوارگردان بدون شیب با سرعت 15 تا 22متر در دقیقه و به مدت 25 تا 64 دقیقه و 5 روز در هفته بود. مکمل کورکومین (30 میلی گرم / کیلوگرم) و سرب(20 میلی گرم / کیلوگرم) 3 روز در هفته و به صورت داخل صفاقی تزریق شد. فعالیتALT ، ASTوALP با روش رنگ سنجی آنالیز شدند. یافتهها: نتایج نشان داد 8 هفته تزریق سرب موجب افزایش معنی دار فعالیت AST وALP در گروه سرب نسبت به گروه کنترل شد(002/0=p، 001/0=p). انجام تمرین استقامتی همراه با مصرف کورکومین موجب کاهش معنی دار فعالیت AST وALP (005/0=p، 002/0=p)گردید. هم چنین فعالیت ALP پس از تمرین استقامتی و مصرف کورکومین کاهش غیر معنی دار یافت(302/0p=). نتیجهگیری: اجرای تمرینهای ورزشی و مصرف مکمل کورکومین، ممکن است سبب مهار آسیب کبدی ناشی از سمیت سرب شود.