بررسی رابطه مهارتهای ارتباطی و رضایت شغلی پرستاران
نویسندگان
1 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)،
2 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران
3 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی سمنان
4 گروه پرستاری، دانشکده پرستاری،دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)
doi
چکیده
مقدمه و هدف: برقراری ارتباط مؤثر از حیاتیترین اجزاء مراقبت پرستاری است. با توجه به اهمیت مهارتهای ارتباطی و تأثیر آن بر رضایت شغلی پرستاران، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مهارتهای ارتباطی بر رضایت شغلی پرستاران انجامشد. مواد و روشها: این مطالعه بهصورت توصیفی- همبستگی در سال 1390 انجامگرفت . جامعه آماری ۲۴۲ نفر از پرستاران شهر تهران بودند که بهصورت تصادفی انتخابشدند. دادهها با پرسشنامههای روا و پایای مهارتهای ارتباطی و رضایت شغلی گردآوریشدند. دادهها با استفاده از آزمون مجذور کای و نرمافزارSPSS17 تجزیهوتحلیلشدند. یافتهها: نتایج نشانداد که ارتباطی معنیدار میان مهارتهای ارتباطی پرستاران و رضایت شغلی آنان وجوددارد. بهطوریکه افزایش مهارتهای ارتباطی باعث افزایش رضایت شغلی میشود. میان افزایش مهارتهای ارتباطی پرستاران با افزایش دو مؤلفه از مؤلفههای رضایت شغلی(شرایط کار و ارتباط با همکاران) ارتباطی معنیدار وجودداشت ( 001/0>p < /span>) نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشاندادند که میان افزایش مهارتهای ارتباطی وافزایش رضایت شغلی پرستاران، ارتباطی معنیدار وجوددارد؛ بنابراین پیشنهادمیشود آموزش مهارتهای ارتباطی برای پرستاران انجامشود تا افزایش کیفیت مراقبتهای پرستاری را فراهمآورد.