اثر تمرین هوازی بر سطح پلاسمایی ویسفاتین در مردان دیابتی نوع دو تحت درمان بامتفورمین
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه باهنر کرمان
2 گروه داخلی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی کرمان
3 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان
4 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه باهنر کرمان
doi
چکیده
مقدمه و هدف: ویسفاتین یک آدیپوکین تازه کشفشدهاست. مطالعات گذشته، رابطهای مستقیم را میان ویسفاتین پلاسما و دیابت نوع 2 نشاندادند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر ورزش هوازی بر ویسفاتین پلاسما در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 تحت درمان با متفورمین انجام شد. مواد و روشها: 36 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 مصرف کننده متفورمین (میانگین سن 08/3 ±08/46سال، نمایه توده بدنی 32/2±1/30 کیلوگرم بر متر مربع) برای شرکت در این مطالعه داوطلب شدند. افراد به صورت تصادفی به 2گروه تقسیمبندی شدند. 18 نفر در گروه ورزش هوازی (3روزدرهفته،35 تا 50 دقیقه در روز، 55-40 درصد ضربان قلب ذخیره) و 18 نفر در گروه شاهد بودند. غلظتهای ناشتایی ویسفاتین پلاسما، انسولین، گلوکز و هموگلوبین گلیکوزیله در قبل و بعد از8 هفته ورزش در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2اندازهگیری شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد.. نتایج: نتایج نشانداد که سطح پلاسمایی ویسفاتین، انسولین، قند خون، نمایه توده بدن، هموگلوبین گلیکوزیله، نسبت دور کمر به دور لگن و درصد چربی بدن به طور معنیداری در گروه ورزش هوازی در مقایسه با گروه شاهد کاهش یافته است. میزان اوج اکسیژن مصرفی (vo2peak) به طور معنیداری در گروه ورزش هوازی در مقایسه با گروه شاهد افزایش یافته است. نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشانداد کاهش ویسفاتین پلاسما ناشی از ورزش به احتمال زیاد در نتیجه بهبود کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 تحت درمان با متفورمین است.