بازخوانی حکم فقهی استمتاع از صغیره در پرتوِ ملاحظات روانکاوانه
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده الهیات دانشگاه آزاداسلامی،واحدمشهد،مشهد،ایران
2 دانشآموخته دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی و مدرس دانشگاه
doi
10.22067/jfiqh.2021.62647.0چکیده
در آرای فقهی گاهی مواردی با اصول و ارزشهای اخلاقی مغایر به نظر میرسد. یکی از این موارد، مسئلهٔ استمتاع از زوجهٔ صغیره است که گروهی از فقها به جواز آن رأی دادهاند. پژوهش حاضر با روش کتابخانهای و تحلیلیتوصیفی درصدد نقد این فتوا، طرح اقوال مختلف فقها در این موضوع و بررسی ادلهٔ ایشان است و نیز این مسئله را موضوعاً و حکماً باتوجهبه آسیبهای روانی کودک از نگاه دانش روانشناسی، بررسی میکند. نگارنده بر این باور است که باتوجهبه صدمات اثباتشدهٔ روانی و اختلالات شدید روحی که از این ناحیه بر کودک وارد میشود و به حکم قاعدهٔ نفی ضرر و احکام ضرری در اسلام، استمتاع جنسی از کودک نمیتواند از نگاه شریعت اسلام امری مجاز تلقی شود و آرای برخی از فقها مبنیبر جواز آن احتمالاً ناشی از عدم کشف و احراز آسیبهای متعدد روحی و عدم اثبات قبح عرفی و اخلاقی نزد آنان بوده است؛ وگرنه در فرض احراز این آسیبها، آنان نیز به حرمت این مسئله فتوا میدادند.