مقایسه میزان کفایت اجتماعی، خودکارآمدی و بهزیستی روانی در دانشآموزان نابینا، ناشنوا و عادی.
نویسندگان
1 دانشیار روانشناسی تربیتی دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه لرستان
3 دانشجوی دکتری دانشگاه رازی
doi
10.22054/rjsw.2016.9266چکیده
چکیده هدف پژوهش حاضر مقایسه میزان کفایت اجتماعی، خودکارآمدی و بهزیستی روانی در دانشآموزان نابینا، ناشنوا و عادی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشآموزان دختر نابینا، ناشنوا و عادی شهر خرمآباد در سال تحصیلی 95-1394 بود؛ که با استفاده از روش علّی- مقایسهای از هر گروه (نابینا، ناشنوا، عادی) 30 نفر به شیوه همتاسازی با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. مقیاسهای بهزیستی روانشناختی ریف ((RSPWB، خودکارآمدی بندورا و کفایت اجتماعی فلنر اجرا شد. نتایج نشان داد که بین گروههای نابینا، ناشنوا و عادی از نظر میزان کفایت اجتماعی، خودکارآمدی و بهزیستی روانی با یکدیگر تفاوت معنیداری وجود داشت (001/0P<). بهنحویکه میزان کفایت اجتماعی، خودکارآمدی و بهزیستی روانی در دانشآموزان عادی بیشتر از دانشآموزان نابینا و ناشنوا است. از سویی میزان کفایت اجتماعی، خودکارآمدی و بهزیستی روانی در دانشآموزان نابینا بیشتر از دانشآموزان ناشنوا است. با توجه به شیوع بالای نابینایی و ناشنوایی در جامعه، نتایج اینگونه تحقیقات باید در اختیار مراکز و سازمانهای مختلف مربوطه قرار گیرد تا آنها بتوانند بر اساس نتایج پژوهش، برنامهریزی مناسبی داشته باشند.
