تأثیر شدت و حجم تمرین مقاومتی بر غلظت سرمی واسپین و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های صحرایی نر بالغ

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر

2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر

doi
چکیده

 مقدمه و هدف: واسپین (سرپین مشتق از بافت چربی احشایی) آدیپوکینی است که با پتانسیل افزایش حساسیت انسولینی شناسایی­شد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر شدت و حجم تمرین مقاومتی بر غلظت سرمی واسپین و شاخص مقاومت به انسولین است.   مواد و روش­ها: 32 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار با میانگین وزن 24 ± 287 گرم به­طور تصادفی به چهار گروه تقسیم­شدند: 1) کنترل؛ 2) تمرین با شدت پایین؛ 3) تمرین با شدت متوسط و 4) تمرین با حجم بالا در شدت متوسط. تمرین مقاومتی شامل بالارفتن از نردبان با وزنه­های متصل به دم حیوانات بود. پس از چهار هفته تمرین مقاومتی، غلظت سرمی گلوکز، انسولین، واسپین اندازه­گیری و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) محاسبه­شد.   نتایج: غلظت سرمی واسپین در گروه­های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل پایین­تر بود. گروه­های تمرینی غلظت سرمی انسولین و شاخص مقاومت به انسولین پایین­تری نسبت­به گروه کنترل داشتند. پایین­ترین غلظت سرمی انسولین و شاخص مقاومت به انسولین در گروه تمرین با حجم بالا در شدت متوسط مشاهده­شد.   نتیجه­گیری: این پژوهش نشان­داد که تمرین مقاومتی به کاهش غلظت سرمی انسولین و واسپین همراه با کاهش شاخص مقاومت به انسولین منجرمی­شود. حجم تمرین مقاومتی از عوامل مؤثر بر بهبود حساسیت انسولینی است.