تأملی بر ارث پسرعموی ابوینی با‌وجود عموی ابی از دیدگاه امامیه

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه میبد

2 استادیار دانشگاه پیام نور

doi
10.22067/jfu.v53i4.86677
چکیده

وارث به نسبی و سببی تقسیم می‌شود. وارث نسبی سه طبقه دارد که باوجود فردی از طبقۀ قبل به هیچ‌یک از افراد طبقۀ بعد ارث نمی‌رسد. در هر طبقه نیز افراد دارای درجۀ نزدیک‌تر و واسطۀ کمتر، افرادِ دارای واسطۀ بیشتر تا میت را از ارث محروم می‌کنند. فقهای امامیه قائل‌اند درصورتی‌که وارث میت یک عموی ابی و یک پسرعموی ابوینی باشد، ارث به پسرعموی ابوینی می‌رسد و عموی ابی از ارث محروم می‌شود. برخی آن را طبق قاعده و به‌دلیل اقرب‌بودن پسرعموی ابوینی به میت و برخی آن را برخلاف قاعده و به‌دلیل خاص می‌دانند. در این مقاله ادلۀ ذکرشده بر این قول، بررسی و اثبات می‌شود که این حکم برخلافِ قاعده است و امکان ارث‌بردن عموی ابی باوجود پسرعموی ابوینی وجود دارد؛ سپس به شبهۀ ارتباط این حکم با مسئلۀ موروثی‌بودن خلافت پاسخ داده می‌شود.