ابنیه تاریخی شهر رامسر و نقش آن در گردشگری پایدار
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران .
doi
10.30473/lhst.2024.69381.2868چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آثار تاریخی دوره پهلوی شهر رامسر در رشد و توسعه پایدار گردشگری و با استفاده از منابع تاریخی و روش میدانی و پرسشنامهای، انجام شده است. با توجه به اطلاعات و آمار به دست آمده از پرسشنامههای توزیع شده میان جامعه بومی در نیم سال دوم 1401 و مصاحبه با اشخاص ذیصلاح، میتوان نتیجه گرفت که در کنار جاذبههای طبیعی شهر رامسر، وجود بناهای تاریخی زیبا و جذاب دوره پهلوی، سبب افزایش مدت زمان ماندگاری گردشگران در شهر و عاملی برای اشتغالزایی و کسب درآمد جامعه بومی شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد افزایش سالیانه ورود گردشگر به شهر رامسر، ارتباط مستقیمی با آثار تاریخی این شهر دارد. جامعه بومی منطقه نیز از گردشگری فرهنگی-تاریخی حمایت میکند و در صورت برنامهریزی اصولی و مدیریت قانونمند و کارآمد در نگهداری و مرمت آثار تاریخی، به گردشگری پایدار تبدیل خواهد شد که نتیجه مهم آن اشتغالزایی قشر جوان و کسب درآمد بیشتر برای کسبه، بازار و اقشار بومی منطقه خواهد بود.
