توسعه اجتماعی و سیاستهای جمعیتی در ایران (بعد از انقلاب، از سال 1357 تا 1385).
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران
2 دانشیار جمعیتشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
3 استاد جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22054/rjsw.2015.7575چکیده
چکیده هدف اصلی مقاله حاضر بررسی جامعهشناختی سیاستهای جمعیتی، از طریق شناخت تحول گفتمانها و پارادایمهای توسعه، و شکلگیری گونههای مختلف توسعه اجتماعی، با توجه به تغییرات ایجاد شده در نهاد خانواده در ایران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و در خلال سالهای 1357 تا سال 1385 میباشد. روش تحقیق در این پژوهش، کتابخانهای بوده و متناسب با بخشهای مختلف مقاله، از روشهای کمی و کیفی استفاده شده است. مقاله حاضر، با بهرهگیری از یک نگاه کلان، غلبه و چرخش گفتمانهای توسعه (مربوط به کشورهای توسعهیافته مرکز و توسعهنیافته پیرامون)، در شکل بخشیدن به توسعه اجتماعی، سیاستهای جمعیتی و در نتیجه تأثیر آن بر نهاد خانواده را به تصویر کشیده و نشان میدهد که در فاصله سالهای 1357 تا 1385 در ایران بعد از انقلاب، نظام سیاسی جمهوری اسلامی و دستاندرکاران سیاسی آن، چگونه با توجه به شرایط قرارگرفته در وضعیت یک کشور درحالتوسعه، منطبق با گفتمانهای توسعه کلان، با اتخاذ گونههای مختلفی از توسعه اجتماعی و سیاستهای جمعیتی، زمینه را برای تغییر در ساختارهای اجتماعی - فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و ... و در نتیجه ظهور انواع مختلفی از آسیبها در نهاد خانواده، فراهم ساختهاند.