بررسی عوامل مؤثر بر میزان دینداری جوانان 15 تا 29 ساله شهر سنندج.

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشجوی دکتری رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی

3 عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.22054/rjsw.2015.7579
چکیده

چکیده با توجه به شرایط در حال گذار جامعه و دگرگونی سریع ارزش‌ها و هنجارها، آگاهی از ابعاد مختلف دینداری جوانان و تأثیر عوامل مختلف بر آن و همچنین مقایسه آن با وضعیت دینداری والدین به‌منظور درک تفاوت‌های ارزشی در دو نسل، از اهمیت بسزایی برخوردار است. دینداری (سلامت معنوی) با سلامت روان و اجتماعی افراد رابطه مستقیم دارد و ارتقای بهزیستی و سطح سلامت افراد یکی از اهداف مددکاری اجتماعی است. در پژوهش حاضر از نظریه‌های یادگیری اجتماعی و نقش اجتماعی برای تبیین تفاوت جنسیتی، از نظریه‌های وبر و مارکس برای تفاوت میزان دینداری در بین طبقات مختلف اقتصادی و اجتماعی و از نظریه اینگلهارات برای تبیین شکاف نسلی به‌عنوان چارچوب نظری بهره گرفته‌ شده است. روش پژوهش، پیمایشی و جامعه آماری آن، جوانان 15 تا 29 ساله شهر سنندج و والدین آن‌ها است. روش نمونه‌گیری از نوع تصادفی ساده است. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه خودساخته و سنجش دینداری کلاک و استارک استفاده شده است. اطلاعات به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون‌های t و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین متغیرهای پایگاه اجتماعی – اقتصادی خانواده، میزان دینداری والدین و سن، با میزان دینداری جوانان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که بین مردان و زنان از نظر میزان دینداری تفاوت معناداری وجود دارد اما بین تحصیلات و میزان دینداری جوانان رابطه معناداری به دست نیامد.