نگرشی کلنگر و روشمند به جایگاه عهدین در فهم روایات با تأکید بر روایات تفسیری
نویسندگان
doi
10.22108/coth.2025.141363.1899چکیده
این پژوهش با بهرهگیری از روش توصیفی-تحلیلی و از گذرگاه تطبیق و با نگاهی کلنگر، جایگاه عهدین را در فهم روایات واکاوی کرده و بدین رهیافت رسیده است که این کتابها سراسر آمیخته با تحریف نیستند و با دو مبنایِ «اشتراکات بینالادیانی» و «اعتبار پارهای از گزارهها»، میتوانند در فهم روایاتِ متحدالموضوع مورد استناد قرار گیرند. گزارههای عهدینی که نسبت به گزارههای اسلامی در سه دستۀ «گزارههای موافق»، «گزارههای مخالف» و «گزارههای خاموش» جای میگیرند، از بُعد کیفی، نباید عملکردی مستقل و منفک از سایر معیارها در فهم روایات داشته باشند و از بُعد کمّی نیز باید دارای شمولیتی کامل و موضوعمحور باشند؛ به گونهای که هیچ دادهای فروگذار نشود. شایان بیان است که هر سه گزارۀ «موافق»، «خاموش» و «مخالف» - به ترتیب اولویت - میتوانند به عنوان یک قرینه در فهم مبهماتِ روایات، بسط مجملات، فهم تعقیدات و ... رهگشا باشند، به شرطی که در چارچوبِ کمّی و کیفی خود به کار گرفته شوند.