تأثیر سه ماه تمرین هوازی بر سطوح hsCRP، هموسیستئین و لیپیدهای سرم و توان هوازی در مردان میانسال سالم و غیر‌فعال

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 پردیس بین‌المللی کیش، دانشگاه تهران

doi
چکیده

 مقدمه و هدف: هدف از انجام این تحقیق، بررسی تأثیر سه ماه تمرین­های هوازی منظم بر سطوح هموسیستئین، hsCRP < /span>، لیپیدهای سرم (LDL، HDL، کلسترول تام (TC) و تری گلیسرید (TG))، ترکیب بدن و توان هوازی مردان میانسال سالم و غیر­فعال بود.    مواد و روش­ها: آزمودنی­های این تحقیق در گروه تجربی شامل یازده مرد (سن: 43/4 ± 73/44 سال، قد: 04/0 ± 73/1 متر، وزن: 36/9 ± 84/81 کیلوگرم) و در گروه کنترل شامل ده مرد (سن: 03/8 ± 16/41 سال، قد: 07/0 ± 73/1 متر، وزن: 81/14 ± 18/78 کیلوگرم) بودند؛ آنها به مدت سه ماه (هفته­ای سه روز) یک برنامه تمرین هوازی را با شدت 75 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب خود انجام­دادند. قبل و بعد از تمرین­ها میزان توان هوازی و ترکیب بدن و سطوح ناشتایی متغیرهای خونی آنها اندازه­گیری­شد. تجزیه­و­تحلیل یافته­ها با استفاده از نرم­افزار SPSS-15 در سطح 05/0 انجام­شد.   یافته­ها: نتایج نشان­دادند که پس از سه ماه تمرین هوازی در گروه تجربی توان هوازی افزایش معنی­دار و BMI، هموسیستئین، hsCRP < /span>، TG و TG/HDL کاهش معنی­داری داشتند (P < 0.05). سطوح LDL، HDL و TC، درصد چربی و وزن در آزمودنی­های گروه تجربی هیچ تغییر معنی­داری نداشت (P>0.05).    نتیجه­گیری: سه ماه تمرین منظم هوازی از طریق کاهش معنی­دار هموسیستئین و hsCRP < /span> به­عنوان دو ریسک فاکتور نوظهور قلبی-عروقی می­تواند در کاهش خطر [ابتلا به] بیماری سرخرگ کرونری در مردان میانسال سالم و غیر­فعال مؤثر باشد.