فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله با شبیه‌سازی وضعیت بوئثیوس حاصل از سقوط سیاسی و لوازم آن مانند از دست دادن قدرت، ثروت و افتخار و ... با وضعیتی که بیماری کرونا و پیامدهای ناشی از آن برای بشر داشته، به تمایز سعادت‌های دروغین خودساختۀ بشر با سعادت حقیقی او پرداخته شده است تا دریافته شود آیا تسلایابی بوئثیوس از فلسفه در برخورد با سعادت‌های دروغین در موارد مشابه با سقوط سیاسی و لوازم آن، مانند بیماری همه‌گیر کرونا نیز صادق است. بدین منظور، تعریف بوئثیوس از انسان، سعادت‌های دروغین، سعادت راستین و فرآیند بازگشت به خود که به نیل انسان به خیر حقیقی منجر می‌شود، به روش تحلیلی‌توصیفی واکاوی می‌شوند. بوئثیوس در تعریف انسان به دوگانه‌انگاری قائل است و بدن انسان را فانی و نفس او را فناناپذیر می‌داند. ازنظر او، لازمۀ سعادت راستین، پایداری است، حال آنکه ویژگی ماده ناپایداری است؛ بنابراین، آن سعادت‌های مربوط به جزء مادی انسان، در عین حال که برای زندگی خاکی بشر ضروری‌اند، پایدار نیستند. گاهی بر اثر سقوط سیاسی یک فرد و گاه با عوامل دیگری که لازمۀ دنیای ناپایدار است، از بین می‌رود. ازنظر بوئثیوس، چون خیر حقیقی پایدار است، پس به جزء غیر مادی انسان، یعنی نفس مربوط است. خداوند در طبیعت انسان نیل به این خیر را قرار داده که همان خدا است و فلسفه کمک می‌کند تا انسان با شناخت خود، ازطریق فرآیند بازگشت به خود به آن رهنمون شود.