«حضور دیگری» و نسبت آن با «معنای زندگی» در اندیشۀ‌ مولانا جلال‌الدین

نویسندگان
doi
10.22108/coth.2021.125752.1482
چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر، با رویکرد توصیفی‌تحلیلی، بررسی تأثیر «حضور دیگری» بر معنای زندگی در اندیشه مولانا جلال‌الدین است. مفهوم حضور «دیگری» در آثار و افکار مولانا مشهود است و بارزترین آن در ارتباط با شمس تبریزی و نفوذ او بر دریافت معنایی دیگر از زندگی در نزد خداوندگار دیده می‌شود. مولانا معتقد است حضور «دیگری» در یافتن و تحقق معنای زندگی، با عشق به خداوند ارتباط وثیق دارد و تنها در ارتباطی عاشقانه با «دیگری» است که اصلی‌ترین «معنای زندگی» تحقق می‌یابد. دربارۀ «معنای زندگی» نیز مولانا از مرزهای اندیشۀ طبیعت‌گرایانه فراتر رفته و قائل به معنایی ورای طبیعت است؛ از همین رو‌، باید به رویکرد کشف معنا در باور مولانا قائل بود؛ بنابراین، در اندیشۀ سترگ او، حضور «دیگری» دارای مراتبی از ماده به معنا است؛ به طوری که معنای زندگی از مراتب پایین آغاز می‌شود و در وصال عاشقانه با «دیگریِ» استعلایی یعنی خداوند به والاترین صورت خویش نائل می‌آید.