اثربخشی درمان راهحل مدار کوتاهمدت (SFBT) بر پیشگیری از عود اعتیاد .
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تهران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبایی تهران (نویسنده مسئول).
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبایی تهران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علامه طباطبایی تهران
doi
10.22054/rjsw.2015.4743چکیده
چکیده این پژوهش اثربخشی درمان راهحل مدار کوتاهمدت (بهعنوان یکی از مداخلات مددکاری اجتماعی کلینیکی و روانشناختی) را بر تابآوری و پیشگیری از عود مردان وابسته به مواد مخدر شهرستان قروه مورد بررسی قرار داده است. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی و بهصورت اجرای پیشآزمون- پسآزمون بر روی دو گروه (آزمایش و کنترل) همراه با پیگیری سهماهه انجام شده است، گروه نمونه دربرگیرنده ۳۰ آزمودنی مرد مبتلابه اعتیاد در شهر قروه بود که بهصورت قضاوتی و با داشتن ملاکهای لازم از بین مراجعهکنندگان به کلینیک ترک اعتیاد انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون و ابزار آزمایشگاهی تست تشخیص سریع استفاده شد. پس از انجام پیشآزمون برای دو گروه آزمایش و کنترل، مداخله درمان راهحل مدار طی 7 جلسه (یک و نیمساعته) بر روی گروه آزمایش اجرا شد. درنهایت، در پسآزمون پرسشنامه تابآوری برای دو گروه و تست تشخیص سریع استفاده شد و متعاقب آن، در فاصله سه ماه، آزمون پیگیری به عمل آمد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در تابآوری افزایشیافته است و میزان عود در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کمتر بوده است. نتیجه این که درمان راهحلمدار کوتاهمدت بهعنوان یکی از مداخلات مددکاری اجتماعی و روانشناختی از قابلیت عملی خوبی در افزایش تابآوری و کاهش عود افراد وابسته به مواد مخدر برخوردار است. واژههای کلیدی: درمان راهحلمدار، تابآوری، کاهش عود، مردان وابسته به مواد مخدر.
