شناسایی سوگیریهای شناختی تأثیرگذار بر تصمیمگیری سرمایهگذاران در پروژههای سرمایهگذاری شهری
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد آمار اجتماعی و اقتصادی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار گروه آمار، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22108/ue.2024.139948.1276چکیده
سرمایهگذاری و جذب سرمایهگذار همواره جزء اصلیترین دغدغههای دولتهای ملی و محلی بوده است و از طرفی در سالهای گذشته، رویکردهای نوین در جذب سرمایهگذاری و چالشهای آن در علوم بینرشتهای مانند اقتصاد رفتاری بررسی شدهاند. با توجه به ادبیات اقتصاد رفتاری، در رابطه با جذب سرمایهگذاری، تحلیل تصمیم سرمایهگذار برای ورود به پروژۀ سرمایهگذاری بسیار مهم است؛ این در حالی است که تحلیل اقتصاد متعارف به دلیل مشکلات روششناختی و فروض غیرواقعی که دارد امکانپذیر نیست. پژوهشهای انجامشده در زمینۀ اقتصاد رفتاری نشان میدهد افراد هنگام ورود به پروژههای سرمایهگذاری درگیر سوگیریهای شناختی مختلفی هستند که بیشتر این الگوها یا سوگیریها قابل پیشبینی هستند. این یافتهها فرصتهایی جدید را برای درک بهتر رفتار سرمایهگذار باز میکند و میتواند به بهینهسازی سیاستگذاری در زمینۀ جذب سرمایهگذار کمک کند؛ از این رو، هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل رفتاری و سوگیریهای شناختی در جذب سرمایهگذاری شهری بوده است. پژوهش حاضر از نظر روش پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. برای این منظور، جامعۀ آماری شامل کارمندان سازمان سرمایهگذاری شهرداری، شاغلان در واحدها یا سازمانهای مربوط به سرمایهگذاری، فعالان در حوزۀ پژوهشی و مطالعههای سرمایهگذاری، سرمایهگذاران (دارای تجربۀ سرمایهگذاری) طی سال 1402 انتخاب شد. به منظور تعیین حجم نمونۀ آماری از جدول مورگان استفاده شد و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی 105 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نتایج پژوهش نشان میدهد سوگیریهای شناختی اعتمادبهنفس بیش از حد، اثر قالببندی، زیانگریزی، خوشبینی، پشیمانگریزی و اثر هالهای بیشترین اثرگذاری را در انتخابها و تصمیمگیریهای سرمایهگذاران دارند.
