بررسی و نقد کثرتگرایی دینی از دیدگاه ابنسینا و مناسبات آن با آیات و روایات
نویسندگان
doi
10.22108/coth.2018.80199.0چکیده
هرچند کثرت گرایی دینی از مباحث جدید است و ابن سینا مستقیم به آن نپرداخته است ؛اما این مقاله بر آن است تا بر اساس آرای کلامی وفلسفی ابنسینا مبانی کثرت گرایی دینی را مورد بررسی ونقد قرار دهد. ابن سینا از یک طرف با براهین متقن اثبات میکند تمام ادیان الهی حاصل صعود پیامبرانبه عالم عقولاند، بنابراین به نحوی معتبر وتا حدی از حقیقت بهرهمندند.از طرف دیگر وی برای اختلاف مراتب پیامبران استدلالهای عقلی متعددی میآورد که بیانگر آن است تمام ادیان در یک سطح نیستند و به یک میزان از حقانیت برخوردار نمیباشند. هم چنین وی بر این باور است که با پیشرفت فکری و سیر تکاملی انسان، ادیان هم متکامل تر میشوند. با لحاظ این سه اصل میتوان نتیجه گرفت که کثرت گرایی دینی به معنای یکسان بودن همه ادیان در بهرهمندی از حقیقت ونجات بخشی قابل دفاع نیست، اما تفسیری از شمولگرایی از آرای وی استنباط میشود؛ از آنجا که نجات بخشی ادیان رابطه مستقیم با میزان حقانیت آنها دارد، ادیان به هر میزان که حق باشند به همان اندازه نجات بخش خواهند بود.