بررسی و نقد ارتباط مرگ و گناه در آثار آگوستین قدیس
نویسندگان
doi
10.22108/coth.2016.20766چکیده
مسئلة مرگ، مسئلة همیشگی بشر بوده است و ادیان و مکاتب فلسفی و کلامی، آن را ازجمله دغدغههای وجودی و معرفتی انسان میدانند. توجه به موضوع مرگ در آثار آگوستین و ارتباط آن با مقولة گناه کمتر مطرح شده است. بررسی آثار آگوستین نشان میدهد که وی با توجه به آیین مسیحیت، بهویژه تعالیم پولس، بیش از پیشینیان به ارتباط مرگ و گناه توجه دارد. او مرگ را بر مبنای گناه نخستین و دیگر گناهان توجیه میکند و حتی گناه را علت مرگ میداند. به باور آگوستین، خداوند انسان را بهگونهای آفریده است که اگر گناه نمیکرد، از زندگی جاودانه برخوردار میشد. اقسام مرگ اعم از مرگ جسم، مرگ نفس و مرگ ابدی در اثر نافرمانی به سراغ انسان میآید. وی تأکید میکند که اولین زوج بشری بر اثر عصیان و بر مبنای داوری عادلانة خداوند مجازات شدند. همچنین نسل بشر در اولین انسان، حاضر بود؛ بنابراین، مجازاتِ گناه دربردارندة همة انسانهاست؛ ازاینرو، هر انسانی درحالی متولد میشود که ذات او آلوده به گناه نخستین است. وی درمورد گناه نخستین و پیامدهای آن به افراط میگراید و هیچکسی را بهجز حضرت عیسی و مادرش از گناه مبرّا نمیداند.