بررسی مبانی فلسفی دین صابئین مندائی و استخراج آموزههای تربیتی از آنها
نویسندگان
doi
چکیده
پژوهش حاضر بر آن است تا به بررسی مبانی فلسفی دین صابئین مندائی بهمنظور استخراج آموزههای تربیتی و اخلاقی آنها بپردازد، بدین منظور با روش سندی و تحلیلی- استنتاجی، چهار مقولهی فلسفی این دین شامل هستیشناسی، انسانشناسی، معرفتشناسی و ارزششناسی مورد بررسی تحلیلی قرارگرفتهاست. صابئین مندائی-یکی از قدیمیترین ادیان توحیدی جهان- که هم اکنون به آرامی و سکوت در کنار کرانههای رود کارون و کرخه زندگی میکنند. در این دین، هستی فراتر از طبیعت و توسط خداوند بزرگ ازلییا «هیی ربی قدمایی» طی چندین مرحله آفریده شده است. انسان شریفترین موجود خلقت و متشکل از دو بعد مادی(پغرا) و غیرمادی(شامل روها و نشمتا) است. حقیقت انسان، همان نشمتا یا نفس اوست که بر خلاف پغرا، فناناپذیر و جاویداناست. انسان موجودی مکرّم، مختار، مسؤول و دارای صبغه الهیاست. معرفت در دین مندائی دارای اهمیت ویژهای است و مقدم بر ایمان و عمل دانسته شده و اساساً مندا به معنای دانش یا معرفت است. منشأ و خاستگاه ارزشهای مندائی، خداوند(هیی ربی قدمایی) است و ارزشهای مختلف به صورت دستوراتی در کتب مقدس مندائی بیان شدهاند؛ تأکید عمده بر روی طهارت، صلح و همزیستیاست. در پژوهش حاضر، روشهای تربیت ارائه شده و در پایان به ویژگیهای تربیت مندائی اشاره شده است.