بررسی تطبیقی تثلیث مسیحی و هندویی
نویسندگان
doi
چکیده
بحث برانگیزترین اصل اعتقادی مسیحیان در طول تاریخ باور به تثلیث مقدس بوده است که بیشترین حملات نیز از سوی دو دین ابراهیمی دیگر، یعنی یهودیت و اسلام به این اصل صورت گرفته است؛ به طوری که قرآن آن را معادل کفر دانسته، به عنوان بدعتی در اصل مسیحیت بر میشمارد «لقدکفرالذین قالوا انَّ الله ثالث ثلاثه...» 1 (ترجمه: قطعاً آنانکه گفتند خداوند سومینِ آن سه تاست کافر شدند...) (مائده/73). اما از نگاه درون دینی، مسیحیان خود را موحد میدانند و سه گان را در عین وحدت تفسیر میکنند و تناقض ظاهری حاصل از آن را سرّی از اسرار غیرقابل فهم برای بشر میدانند. چون در دیگر سنن نظری بیفکنیم سه گانهائی را مییابیم که بی تردید عالیترین آنها سه گان هندوئی ( Trimurti ) براهما، ویشنو و شیواست. این سه گان دارای شباهتها و تفاوتهای مفهومی با تثلیث مسیحی است و تأثیرگذاریهای جالب توجهی در جامعه هندی داشته است؛ به طوری که این سه خدا مستقلّاً پرستش میشوند و هر یک در رأس یک نظام ربّ الاربابی قرار دارند. پیچیدگیهای حاصل از نظام چند خدایی هندی مورد نقد و انکار بوداییان و جاینیان قرار گرفت و صدها سال هندوئیسم را در محاق فرد برد. در قرن هشتم میلادی با تلاش حکیمانه شانکارا، یک نظام اعتقادی مستحکم به نام ودانتا در هندوئیسم بنیانگذاری شد و مجدداً آن را احیا نمود. در این مقاله سعی شده تا مقدمتاً ضمن بررسی ماهیت سهگان، فارغ از دیدگاههای درون دینی به اصول متافیزیکیِ وجود سه گان و ارتباط آن با وحدت پرداخته شود. با بررسی مفهوم سه گان مسیحی و سه گان هندویی، در نهایت به مقایسه تطبیقی این دو سه گان میپردازیم.