فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیشینه و اهداف: در این مقاله، علاوه بر معرفی محصول مستمری افزایش‌یافته، پرداخت‌های این محصول برای بیمه‌شدگان دارای سرطان‌های مختلف با در نظر گرفتن تعدیلی برای احتمالات مرگ‌و‌میر و بقا، جهت استفاده در صنعت بیمۀ کشور محاسبه شده است.روش‌شناسی: در این مطالعه، میزان پرداختی بیمۀ مستمری افزایش‌یافته برای بیمه‌شدگان دارای سرطان‌های مختلف برای یک حق بیمۀ خالص یکجا با استفاده از دو رویکرد مختلف تعدیل احتمالات مرگ‌و‌میر محاسبه شده است و روش تحقیق از نوع کمی است. همچنین از داده‌های انجمن سرطان آمریکا، نرخ سود فنی اعلام‌شده در مکمل آیین‌نامۀ شمارۀ 68 شورای عالی بیمه و جدول عمر ایران برای انجام محاسبات استفاده شده است.یافته‌ها: در این مقاله، تأثیر تعدیل احتمالات مرگ‌و‌میر با استفاده از دو رویکرد مختلف «ضریب تعدیل» و «نرخ‌گذاری مبتنی بر سن» بر میزان پرداختی مستمری برای بیمه‌شدگان با سنین مختلف بررسی شد. انتظار می‌رود با زیاد‌شدن ضریب تعدیل که به معنی افزایش مشکلات سلامتی بیمه‌شده است، امید زندگی کاهش و میزان پرداختی مستمری افزایش یابد که یافته‌های مقاله نیز مؤید این مسئله است. علاوه بر این، امید زندگی تعدیل‌شده با استفاده از ضریب تعدیل و میزان پرداختی مستمری افزایش‌یافته برای بیمه‌شدگان 65 ساله مبتلا به سرطان‌های مختلف پستان، رودۀ بزرگ، ریه و پوست بر اساس نرخ بقای نسبی 5 ساله محاسبه و با میزان پرداختی مستمری برای بیمه‌شدگان با وضعیت سلامتی استاندارد مقایسه شد. بر اساس یافته‌های مقاله، سرطان موضعی پوست و سرطان موضعی پستان با احتمال بقای 5 ساله 99 درصد دارای کمترین افزایش پرداختی مستمری به میزان 13/2 درصد و سرطان منتشر ریه و سرطان منتشر رودۀ بزرگ با احتمال بقای به ترتیب 8 و 15 درصد دارای بیشترین افزایش پرداختی مستمری به میزان 57/413 و 47/309 درصد نسبت به پرداختی مستمری استاندارد بوده است. علاوه بر این، با استفاده از نرخ بقای 5 سالۀ فازی برای این رویکرد، بازه‌ای برای تمام حالت‌های ممکن برای پرداختی مستمری مشخص شد. پرداختی فازی مستمری برای بیمه‌شدگان دارای سرطان موضعی پوست و سرطان موضعی پستان، بازه ]88/167,04/161[ به‌دست آمد که پرداختی رویکرد نرخ‌گذاری مبتنی بر سن، با مقدار 34/167 نیز در این بازه قرار گرفته است. قابل ذکر است که به‌طور کلی، پرداختی رویکرد «نرخ‌گذاری مبتنی بر سن» نسبت به رویکرد «ضریب تعدیل» بیشتر است.نتیجه‌گیری: در محاسبۀ پرداختی‌های مستمری، به‌صورت پیش‌فرض سلامت بیمه‌شده در وضعیت استاندارد در نظر گرفته می‌شود. در صورتی که فرد دارای وضعیت سلامتی خاصی باشد، مثلاً به بیماری سرطان مبتلا باشد، احتمالات مرگ‌و‌میر و بقا و همچنین امید زندگی متفاوتی نسبت به حالت استاندارد خواهد داشت. به این منظور تعدیلی برای احتمالات مرگ‌و‌میر در نظر گرفته می‌شود که پرداختی مستمری نیز بر اساس آن تعدیل خواهد شد. در این مقاله میزان افزایش پرداختی مستمری برای بیمه‌شدگان مبتلا به انواع سرطان بر اساس دو رویکرد مختلف تعدیل احتمالات مرگ‌و‌میر بررسی، مقایسه و تحلیل شد.