مدل تخصیص بهینه بودجه بین دانشگاههای کشور در برنامه دوم

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران

doi
10.22034/irphe.1995.711627
چکیده

تحقیق کاربردی از سلسله مقالات و تحقیقات مربوط به محاسبات مقدار ویژه آیگن (Eigenvalue) و بردار ویژه آیگن (Eigenvector) با چارچوب بازخوردی (feedback) سیستمی است که در آن مسایل تصمیم­گیری مانند تخصیص منابع با دو نوع وابستگی تابعی (Functional) و ساختاری (Structural)  تعریف شده و بر مبنای فرایند ویژه آن (Analytic Hierarchy Process) تحلیل می­ گردند. نظام سلسله مراتبی (Hierarchies) اولویت دار، یک حالت کلی از این چارچوب با وابستگی ساختاری و استقلال تابعی است. علی­رغم روشهای دیگر محاسباتی، اطلاعات موردنیاز هر یک از این سطوح این نظام باید از مقایسه دو به دوی اهمیت یا برتری نسبی عناصر (کمی و کیفی) برای محاسبه مقیاس نسبی وزن عوامل و سپس اعمال بهترین یا با اهمیت­ ترین سناریو از ترکیب نسبی عوامل در سطوح مختلف سیستم، تعیین شوند و به ثمر برسند. در این فرایند از افراد متخصص و خبره با استفاده از روش دلفی (Delphi) با طوفان فکری (Brain Storming) به منظور حصول به یک فرایند سازگار یا اطلاعات معتبری از رویدادها و شاخصهای مطلوب، نظرخواهی گردیده و سپس از طریق تحلیل حساسیت، تفاوتهای پیش­بینی شده یا عدم سازگاری آنها برای بررسی چگونگی قضاوتها (قضاوتهای ناهمگون افراد خبره) آزموده می­ شوند. در این مقاله، یک الگوی تخصیص بهینه بودجه با ساختار و چارچوب خاص ارائه می ­شود، ولی نتایج و نکاتی چند از تحقیق قبلی «تخصیص بهینه بودجه در دانشگاههای کشور در برنامه دوم جمهوری اسلامی» که در سال گذشته انجام و تکمیل شده به عنوان مثالی نمونه در بخش کاربرد الگو (بخش سوم)، بدون ارائه توضیحات اضافی یا لازم، استفاده شده است.