مدل تخصیص بهینه بودجه بین دانشگاههای کشور در برنامه دوم
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران
doi
10.22034/irphe.1995.711627چکیده
تحقیق کاربردی از سلسله مقالات و تحقیقات مربوط به محاسبات مقدار ویژه آیگن (Eigenvalue) و بردار ویژه آیگن (Eigenvector) با چارچوب بازخوردی (feedback) سیستمی است که در آن مسایل تصمیمگیری مانند تخصیص منابع با دو نوع وابستگی تابعی (Functional) و ساختاری (Structural) تعریف شده و بر مبنای فرایند ویژه آن (Analytic Hierarchy Process) تحلیل می گردند. نظام سلسله مراتبی (Hierarchies) اولویت دار، یک حالت کلی از این چارچوب با وابستگی ساختاری و استقلال تابعی است. علیرغم روشهای دیگر محاسباتی، اطلاعات موردنیاز هر یک از این سطوح این نظام باید از مقایسه دو به دوی اهمیت یا برتری نسبی عناصر (کمی و کیفی) برای محاسبه مقیاس نسبی وزن عوامل و سپس اعمال بهترین یا با اهمیت ترین سناریو از ترکیب نسبی عوامل در سطوح مختلف سیستم، تعیین شوند و به ثمر برسند. در این فرایند از افراد متخصص و خبره با استفاده از روش دلفی (Delphi) با طوفان فکری (Brain Storming) به منظور حصول به یک فرایند سازگار یا اطلاعات معتبری از رویدادها و شاخصهای مطلوب، نظرخواهی گردیده و سپس از طریق تحلیل حساسیت، تفاوتهای پیشبینی شده یا عدم سازگاری آنها برای بررسی چگونگی قضاوتها (قضاوتهای ناهمگون افراد خبره) آزموده می شوند. در این مقاله، یک الگوی تخصیص بهینه بودجه با ساختار و چارچوب خاص ارائه می شود، ولی نتایج و نکاتی چند از تحقیق قبلی «تخصیص بهینه بودجه در دانشگاههای کشور در برنامه دوم جمهوری اسلامی» که در سال گذشته انجام و تکمیل شده به عنوان مثالی نمونه در بخش کاربرد الگو (بخش سوم)، بدون ارائه توضیحات اضافی یا لازم، استفاده شده است.