تأثیر رهبری تحولآفرین بر رضایت کارکنان و بیماران با میانجیگری توانمندسازی ساختاری (مورد مطالعه: بیمه سلامت ایران)
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2023.01.05چکیده
پیشینه و اهداف: کیفیت خدمات و جلب رضایت مراجعان و دریافتکنندگان خدمات، همواره یکی از چالشهای مهم سازمانهای خدماتمحور است. در بخش بهداشت و درمان، رضایت شغلی بهطور قوی با کیفیت و کارایی خدمات، رضایت بیماران و کاهش هزینههای پزشکی ارتباط دارد. منابع انسانی نقش محوری را در ارائۀ خدمات با کیفیت ایفا میکنند. یکی از عوامل مؤثر در رضایت شغلی، سبک رهبری است. مدیران می توانند با اتخاذ و بهکارگیری سبک رهبری مناسب و اثربخش، میزان رضایت شغلی کارکنان خود را افزایش دهند. در این راستا، پژوهش حاضر به دنبال بررسی تأثیر رهبری تحولآفرین بر رضایت شغلی کارکنان و نتایج آن بر رضایتمندی بیماران با نقش میانجی توانمندسازی ساختاری در سازمان بیمۀ سلامت ایران است. پس از مطالعۀ آن، بهدرستی با اهداف و ضرورت تحقیق آشنا شوند.روششناسی: این پژوهش از نظر هدف؛ کاربردی میباشد، از نظر روش و چگونگی گردآوری دادهها؛ توصیفی از نوع پیمایشی بوده و از نظر نحوۀ اجرا، از نوع همبستگی و ار نظر نوع داده تحقیق کمی است. جامعۀ آماری تحقیق؛ کلیۀ مدیران و کارشناسان سازمان بیمۀ سلامت ایران به تعداد213 نفر که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان 132 نفر به روشنمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. روش گردآوری دادهها بهصورت میدانی و کتابخانهای بوده است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه میباشد. برای سنجش متغیر رهبری تحولآفرین از پرسشنامۀ بس و آولیو (2004)، برای سنجش رضایت شغلی از پرسشنامۀ هاکمن و اولدهام (1976)، برای سنجش توانمندسازی ساختاری از پرسشنامۀ اسچینگر و همکاران (2001) و برای سنجش رضایت بیماران از پرسشنامۀ بوماه و همکاران(2017) استفاده شده است. برای تعیین روایی از روش صوری و برای پایایی از آلفایکرونباخ (رهبری تحولآفرین0.90، رضایتشغلی0.93، توانمندسازی ساختاری 0.81، رضایت بیماران0.86) استفاده شد. جهت تجزیهوتحلیل اطلاعات از مدلسازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به کمک نرم افزار آموس استفاده شد.یافتهها: یافتههای تحقیق نشان داد رهبری تحولآفرین تأثیر مثبت و معناداری بر توانمندسازی ساختاری با ضریب 41/0 دارد. همچنین تأثیر مثبت و معنادار توانمندسازی ساختاری بر رضایت شغلی کارکنان با ضریب 53/0، تأثیر مثبت و معنادار توانمندسازی ساختاری بر رضایت بیماران با ضریب 38/0 و تأثیر مثبت و معنادار رضایت شغلی کارکنان بر رضایت بیماران با ضریب 46/0 تأیید شد. همچنین اثر غیرمستقیم رهبری تحولآفرین بر رضایت شغلی کارکنان و رضایتمندی بیماران از طریق توانمندسازی ساختاری و اثر غیرمستقیم توانمندسازی ساختاری بر رضایت بیماران از طریق رضایت شغلی تأیید شد.نتیجهگیری: بهکارگیری سبک رهبری تحولآفرین از سوی مدیران بیمۀ سلامت ایران، در وهلۀ نخست به بهبود توانمندسازی ساختاری منجر شده که متعاقباً باعث افزایش رضایت شغلی کارکنان و بیماران و سایر دریافتکنندگان خدمات از سازمان مذکور خواهد شد. سازمانهای خدماتمحور بهمنظور ارتقای سطح کیفیت خدمات و جلب رضایت مراجعان و دریافتکنندگان خدمات میتوانند بر سبک رهبری تحولآفرین، توانمندسازی ساختاری و رضایت شغلی کارکنان تمرکز نمایند.