بررسی میزان برخورداری شهر تهران از شاخص های شهرسازی بیوفیلیک و تاثیر آنها در روند توسعه پایدار آن
نویسندگان
1 گروه شهرسازی ، واحد صفاشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، صفاشهر، ایران.
doi
10.30495/jupm.2024.32579.4411چکیده
شهرسازی بیوفیلیک با الهام از طبیعت، در توسعه شهرها تأثیر مثبت بر جوانب کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی دارد. شهر تهران از کلانشهرهای مهم کشور است که با مشکلات زیادی در بحث توسعه و شهرسازی روبه رو است. در این پژوهش سعی شده که میزان برخورداری شهر تهران از شاخصهای شهرسازی بیوفیلیک بررسی و تاثیر آنها بر روند توسعه پایدار این شهر نیز مشخص گردد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری دادهها از طریق روش پیمایشی است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بوده است. روایی آن از طریق جامعه نخبگان تایید و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب کرونباخ بیشتر از 70/0 تایید شد. جامعه آماری تحقیق را متخصصان حوزه شهرسازی و برنامهریزی شهری تشکیل دادهاند. تعداد 150 پرسشنامه در سطح نمونه توزیع شده که از مجموع 150 فرم توزیع شده، 123 پرسشنامه تکمیل شد. نتیجه نشان داد که که شهر تهران از لحاظ شاخصهای شهرسازی بیوفیلیک، برخوردار نیست. شاخص زیرساختهای شهرسازی بیوفیلیک، مکانها و فضاهای شهرسازی بیوفیلیک و همچنین فعالیت جامعه و مردم در حوزه شهرسازی بیوفیلیک در سطح کمتر از 05/0 و برابر با 000/0 معنادار بودهاند. شاخص فعالیت جامعه و مردم در حوزه شهرسازی بیوفیلیک با میانگین 271/2 بدترین وضعیت و شاخص زیرساختهای شهرسازی بیوفیلیک با میانگین 562/2 بهترین وضعیت را داشتهاند. نتایج مدل رگرسیون تایید نمود که شاخصهای شهرسازی بیوفیلیک، مجموعاً توان تبیین 5/93 درصد از تغییرات (واریانس) توسعه پایدار شهر تهران را دارند. در این زمینه بیشترین تاثیر در روند و توسعه پایدار شهر تهران مربوط به شاخص زیرساختهای شهرسازی بیوفیلیک با مقدار بتا 351/0 بوده است.