نظام ملی نوآوری تکنولوژیک: پیوند دانشگاه-صنعت
نویسندگان
1 مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی
doi
10.22034/irphe.1995.711629چکیده
این مقاله برای تحلیل توسعه درونزای تکنولوژی، نظامی را مدنظر قرار می دهد که دارای سه زیر نظام صنعت، دانشگاه و دولت است. صنعت نیز دارای دو زیر نظام صنعت کالاهای نهائی و کالاهای واسطه ای است. صنعت کالاهای نهایی (شرکتهای موجود) برای باقی ماندن در بازاری با ساخت ویژه (S) و پیروزی در جنگ اقتصادی تندیس تکنولوژی تقاضا می نمایند و شرکتهایی که در بازار کالاهای واسطه ای قرار دارند جهت باقی ماندن در بازار با ساخت ویژه (M) و پیروزی در جنگ اقتصادی تکنولوژی تقاضا می کنند. دانشگاه نیز به عنوان عضو دیگر نظام، برای تأمین مالی فعالیتهای خود و کسب سود اقتصادی معقول، تکنولوژی عرضه می کند. بدین ترتیب، به طور خودکار بازاری با ساخت ویژه (U) برای مبادله تکنولوژی به وجود می آید. از این بازار تابع نوآوری یا تولید تکنولوژی جدید حاصل می شود که به طور مستقیم به سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه و سرمایه گذاری در به کارگیری نتایج آن بستگی دارد. اگر هر دوی این سرمایه گذاری ها به یک نسبت افزایش یابد، تکنولوژی توسعه پیدا می کند. البته، این مهم وقتی عملی است که دولت برای تحقیقات کاربردی مبنای علمی بر پایه تحقیقات بنیادی به وجود آورد و نیز فضاهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را طوری برنامه ریزی و کنترل نماید که بازار با ساخت بهینه برای تکنولوژی به طور آزاد عمل نماید.