شناسایی مولفههای بهرهوری پژوهشی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده هدف این پژوهش، شناسایی مؤلفههای بهرهوری پژوهشی اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی در سال 1403 است. این مطالعه به شیوه کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون آتراید استرلینگ انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختارمند با 16 نفر از اعضای هیئت علمی، که با روش گلوله برفی و نمونهگیری هدفمند انتخاب شده بودند، گردآوری شد. برای اعتبار یافتهها، چهار معیار باورپذیری، تاییدپذیری، سازگاری و انتقالپذیری در نظر گرفته شد. یافتهها نشان دادند که بهرهوری پژوهشی اعضای هیئت علمی دارای 4 مضمون فراگیر (عوامل ورودی، فرآیندهای میانی، خروجیهای پژوهشی و پیامدها) و 17 مضمون سازماندهنده است که مواردی چون سرمایه انسانی، بودجه، زیرساختهای فنی، مدیریت پژوهش، تعاملات علمی، نوآوری، انتقال دانش، تجاریسازی تحقیقات، ارتقای جایگاه علمی دانشگاه و جذب نخبگان را در بر میگیرد. در مجموع 103 مضمون پایه در این تحقیق شناسایی شد. نتایج نشان میدهد بهرهوری پژوهشی، مفهومی چندبعدی است که عوامل مختلف ورودی و فرآیندی بر کیفیت و کمیت خروجیهای آن اثر میگذارند. شناخت و تقویت این مؤلفهها به بهبود عملکرد پژوهشی اعضا، ارتقای کیفیت مقالات علمی، تولید فناوری و ارتقای جایگاه دانشگاه کمک میکند. راهکارهای پیشنهادی نیز شامل توجه به کیفیت و کاربردی بودن پژوهشها، توسعه سیاستهای پژوهشی مناسب، ایجاد محیط حمایتی، تقویت انگیزهها و افزایش ارتباط دانشگاه و صنعت است که در تحقق اهداف علمی و اقتصادی کشور مؤثر خواهند بود