اثر تمرین استقامتی با و بدون مصرف عصاره مگنولیا بر سطوح استراحتی نسفاتین-1، گلیکوژن و TAC کبدی در موشهای صحرایی نر
نویسندگان
1 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران
2 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران
3 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران
4 دانشکده شیمی، دانشگاه مازندران
5 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران
6 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران
doi
چکیده
مقدمه و هدف: نسفاتین-1، پپتیدی 82 اسید آمینهای است که بهتازگی در مغز کشفشده، از پروتئین نوکلئوبایندین-2 (NUCB2) که بهوفور در پستانداران وجوددارد، مشتق میشود. هدف از این پژوهش، بررسی اثر یک دوره تمرین استقامتی با و بدون مصرف عصاره مگنولیا بر سطوح نسفاتین-1، گلیکوژن و ظرفیت اکسایشی تام (TAC) کبدی موشهای صحرایی است. مواد و روشها: 28 سر، موش صحرایی نر (6-8 هفتهای و 128-154 گرم) بهطور تصادفی به چهار گروه کنترل سالین، کنترل مگنولیا، تمرین سالین و تمرین مگنولیا تقسیمشدند. گروههای تمرینی به مدت 6 هفته (5 روز در هفته، به مدت 60 دقیقه و سرعت 25 متر در دقیقه ) به تمرین پرداختند. عصاره مگنولیا به مدت 4 هفته از طریق گاواژ به آزمودنیها خوراندهشد. 72 ساعت پساز آخرین جلسه تمرینی و پساز 4 ساعت ناشتایی، موشها بیهوششده، بافتبرداری انجامشد.نتایج: مقدار نسفاتین-1 کبدی گروه تمرین-مگنولیا نسبتبه تمرین-سالین بالاتر بود که البته با افزایش معنیدار گلیکوژن کبدی گروه تمرین-مگنولیا در مقایسه با گروههای کنترل–مگنولیا و تمرین-سالین همراه بود؛ غلظت TAC کبدی نیز در گروه مگنولیا-تمرین نسبتبه سایر گروهها بالاتر بود.نتیجهگیری: همبستگی مثبت و معنیدار میان گلیکوژن و نسفاتین-1 کبدی از تأثیر احتمالی تغییرهای گلیکوژن کبدی بر غلظت نسفاتین-1 کبدی و نقش احتمالی آن در هموستاز انرژی حکایتدارد. مکملسازی عصاره مگنولیا همراه با تمرین استقامتی میتواند ظرفیت آنتیاکسیدانی را بهبودبخشد.