طراحی الگوی پذیرش فناوری بیمه (اینشورتک) با روش مدلسازی ساختاری-تفسیری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بازاریابی، گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.
2 . استادیار گروه مدیریت، موسسه آموزش عالی غزالی، قزوین، ایران. (نویسنده مسئول).
3 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
doi
10.22056/ijir.2021.04.04چکیده
هدف: توسعه فناوری بیمه و پذیرش آن از سوی مشتریان، علاوهبر کاهش هزینه، باعث افزایش ضریب نفوذ بیمه و کاهش تخلفات و تقلبات بیمهای میگردد. اما، علیرغم رشد کاربران اینترنت و کارافزارها، فناوریهای بیمهای سهم ناچیزی در تولید حق بیمه در کشور دارند. از سویی، این فناوریها زمانی مؤثر خواهند بود که مورد پذیرش قرار گیرند. به همین دلیل، تحقیق حاضر به شناسایی و طراحی الگوی آمادگی پذیرش فناوری بیمه پرداخته است.روششناسی: بهمنظور طراحی الگوی پذیرش فناوری بیمه از دو روش دادهبنیاد و مدلسازی ساختاری-تفسیری استفاده شده است. به این صورت که ابتدا، عوامل مؤثر بر پذیرش فناوری بیمه به روش دادهبنیاد و ابزار مصاحبه عمیق با خبرگان بیمهای (مجموعاً ۴۳ مصاحبه تا رسیدن به اشباع نظری) شناسایی شد. سپس، از روش مدلسازی ساختاری–تفسیری برای طراحی الگوی پذیرش فناوری بیمه و شناسایی سازهها و روابط بین آنها بهره گرفته شد.یافتهها: بخش مدلسازی ساختاری–تفسیری به طراحی مدل اولیه پذیرش فناوری بیمه منجر شده و نتایج خروجی الگو بر اساس نمودار قدرت نفوذ-وابستگی نشان داد متغیرهای حمایت، مشروعیتبخشی، توسعه فرهنگی و عملکرد، قدرت نفوذ بالایی داشته و تأثیرپذیری کمی دارند و در ناحیه متغیرهای مستقل قرار میگیرند و متغیرهای قیمت، همکاری، اعتماد و مزایای خرید نیز از وابستگی بالا، اما نفوذ اندکی برخوردارند و وابسته محسوب میشوند. همچنین، متغیرهای محدودیت و پیچیدگی قدرت نفوذ و میزان وابستگی مشابهی دارند و متغیرهای پیوندی هستند.نتیجهگیری: حمایت صنعت بیمه در مشروعیتبخشی و تقویت زیرساختهای لازم برای فعالیت کسبوکارهای نوپای بیمهای موجب کاهش محدودیتهای موجود و افزایش اعتماد و همکاری شرکتهای بیمهای با فناوری بیمه شده و میتواند افزایش استقبال مشتریان از فناوری بیمه و استفاده از مزایای خرید ناشی از این شیوه را به دنبال داشته باشد. طبقهبندی موضوعی: G22 ,O33