بهداشت عمومی در بوشهر: مطالعه موردی آب آشامیدنی و مشکلات آن در دورة قاجار و پهلوی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، شبسترـ ایران

2 استادیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات دانشگاه الزهرا، تهران ـ ایران

3 استادیار گروه تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی، شبسترـ ایران

4 استادیار گروه تاریخ، دانشگاه آزاد اسلامی، شبسترـ ایران

doi
10.30473/lhst.2021.8057
چکیده

فرد، گروه و جامعه موضوع بهداشت عمومی است و مؤلفه‌هایی چون بهداشت فردی، اجتماعی ، بهداشت محیط و‌ آب را دربرمی‌گیرد و از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. سلامت جامعه، بهداشت فردی و اجتماعی و محیط با وجود آب سالم و قابل دسترس تأمین می‌شود. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که با توجه به جایگاه آب در بهداشت عمومی، آب آشامیدنی شهر بوشهر از نظر بهداشتی و نحوة دستیابی به آن، چه روندی را از دورة قاجار به دورة پهلوی طی نموده است؟ این پژوهش به روش توصیفی و تحلیلی به کمک داده‌های تاریخی از نوشته‌های سیاحان داخلی و خارجی، منابع تحقیقاتی، گزارش‌های اداری نهادهای دولتی و روزنامه‌های محلی بر پایة تحقیقات تاریخی به پاسخ این سؤال پرداخته شده است. یافته پژوهش نشان می دهد با تلاش‌های دولت قاجار و پهلوی در روند توسعه و رعایت بهداشت عمومی، مسئله آب آشامیدنی از اهمیت برخوردار شد و از دورة قاجار به بعد توجه دولت‌ها به این امر جلب شد. در دورة پهلوی به دنبال برنامه‌های توسعه کشور رعایت بهداشت عمومی شتاب بیشتری یافت و با تأسیس نهادهای بهداشتی و تلاش‌های مردمی، سازوکارهایی در جهت توسعه آب لوله‌کشی و تصفیه آب آشامیدنی بوشهر، با وجود موانع موجود، صورت گرفت.