ارزیابی تامینکنندگان سبز در بکارگیری فناوری زنجیره بلوکی با رویکرد ترکیبی Fuzzy Delphi-MOORA
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران؛ m.ajalli@basu.ac.ir
doi
10.22034/jtd.2024.2037386.1949چکیده
هدف اصلی از این پژوهش، شناسایی عوامل بحرانی موفقیت در پذیرش فناوری زنجیره بلوکی در مدیریت زنجیره تامین سبز و رتبهبندی تامینکنندگان سبز صنعت سرب از نظر آمادگی در به کارگیری فناوری است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ از نظر جمعآوری دادهها، توصیفی- پیمایشی؛ و از نظر تحلیل، کیفی-کمی است. جامعه آماری شامل 60 نفر از خبرگان صنعت بوده که از روش تمامشمار برای تکمیل پرسشنامهها استفاده شد. در ابتدا با مرور جامع مطالعات، 12 عامل بحرانی شناسایی شدند. سپس با دلفی فازی و نظرات خبرگان، عوامل مذکور مورد ارزیابی قرار گرفته و درنهایت، هشت عامل بحرانی تایید شدند. سپس با استفاده از تکنیک وزندهی سوارا، وزن و رتبه عوامل استخراج شدند. خروجی حاکی از آن است که عامل هفتم یعنی "پشتیبانی مدیریت ارشد" با بیشترین وزن به عنوان مهمترین عامل بحرانی و عاملهای هفتم (مدیریت سازمانی (پشتیبانی مدیریت ارشد)، پنجم (ضبط، قابلیت ردیابی و تجارت)، چهارم (امنیت سایبری، همکاریهای قابلاعتماد و قابلاطمینان) و هشتم (قابلیت قراردادهای هوشمند) در اولویتهای بعدی از لحاظ اهمیت در ارزیابی آمادگی تامینکنندگان سبز در پذیرش فناوری زنجیره بلوکی قرار دارند. عامل " لجستیک مشارکتی" با کمترین وزن در رتبه آخر گرفت. در انتها با عنایت به ضرورت رتبهبندی تامینکنندگان کلیدی صنعت از نظر آمادگی، از تکنیک مورا استفاده شد. تحلیل پایانی نشان داد که تامینکننده سوم در رتبه اول و تامینکننده دوم در رتبه آخر جای گرفته است.