تقلب نسبت به بیمهگر (با نگرشی به نظام حقوقی آمریکا)
نویسندگان
1 گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22056/ijir.2021.03.05چکیده
هدف: قانونگذار تا قبل از تصویب قانون بیمه اجباری مصوب 1395، تمامی مصادیق جرم تقلّب نسبت به بیمهگر را کلاهبرداری میدانست. با تصویب این قانون، نگاه قانونگذار به مصادیق مختلف این جرم تغییر کرد و در مواد 61 و 62 قانون مذکور مجازاتی خاص برای آنها در نظر گرفته شد. در حالی که سایر موارد همچنان ذیل جرم کلاهبرداری طبقهبندی میشوند. ناکارآمدی و تناقضهای موجود در قانون، پژوهشگران مقاله حاضر را بر آن داشت تا با التفات به نظام حقوقی آمریکا که جزء نظامهای حقوقی پیشرفته در مبارزه با این جرم است راهکارهایی جهت اصلاح قانون مذکور پیشنهاد نماید.روششناسی: این مطالعه به شیوه توصیفی-تحلیلی و با روش کتابخانهای و فیشبرداری انجام شده است.یافتهها: نبود یک قانون خاص برای تعیین مجازات متناسب برای تمامی مصادیق جرم تقلّب نسبت به بیمهگر و در عین حال، عدم وجود سیاستی کارآمد جهت پیشگیری از این جرم در بدو ارتکاب و بهطور کلی سیاست جنایی مشوش در برخورد با انواع مختلف این جرم، از یافتههای مقاله حاضر بوده که نیازمند تأملی جدی است.نتیجهگیری: تدبیر مجازات متناسب در خصوص مصادیق متنوع این جرم در قالب یک قانون خاص، اتخاذ سیاستی پیشگیرانه از وقوع جرم در بدو امر مشابه قوانین نظام حقوقی آمریکا و استفاده معقول و به جا از سیاستهای ارفاقی قانون مجازات اسلامی از قبیل تعلیق و تعویق و ...، برای مصادیق سبک این جرم، از پیشنهادهای این مقاله است.