بررسی علل کوچ طایفه رشوند به قزوین و پیامدهای آن در عصر صفویه

نویسندگان

1 دانشیاردانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین

2 عضو هیات علمی

3 دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین

4 استاد تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی

doi
10.30473/lhst.2021.7564
چکیده

از دورة صفویه‌ جابجایی و کوچ اجباری ایلات و عشایر یکی از سیاست‌های دولت‌ها برای برقراری امنیت و کنترل نیروهای اجتماعی مرکزگریز بوده است. یکی از مقاطع حساس در تاریخ ایران عصر صفوی، جابجایی طوایف کُرد به نواحی مختلف قلمرو این حکومت بوده است. در راستای این حرکت طایفه کُرد «رشوند» نیز ابتدا به خراسان و سپس به قزوین و نواحی پیرامون آن کوچ داده شدند. استقرار این طایفه کُرد در نواحی یاد شده پیامدهایی برای آنها و دولت مرکزی داشت که در این نوشتار ضمن بررسی این پیامدها، به واکاوای علل و انگیزه‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی کوچ رشوندها نیز پرداخته می‌شود. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و با اتکا به منابع اسنادی شامل اسناد منتشر شده، اسناد منتشر نشده و منابع کتابخانه‌ای، به واکاوی موضوع می‌پردازد.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد کوچ طایفه رشوند به نواحی قزوین و اطراف آن به دلایل مختلف نظامی، سیاسی و اقتصادی صورت گرفته و مهم‌ترین پیامد جابجایی اجباری این طایفه، برخورداری از موقعیت اقتصادی مناسب و کسب مقامات مهم نظامی و القاب بوده است.

کلیدواژه‌ها