برآورد ارزش اقتصادی کارخانهداری با استفاده از رهیافت استونگری و روش ارزشافزوده
نویسندگان
1 استاد اقتصاد دانشگاه پیام نور تهران
2 استادیار اقتصاد پژوهشکده آمار ایران
3 استاد اقتصاد دانشگاه پیام نور تهران
4 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه پیام نور تهران
doi
10.48308/ecoj.10.2.111چکیده
خانوار به عنوان نهاد بنیادی در هر جامعه و در چرخهی اقتصاد ملی، از یک طرف عرضهکننده نیروی کار به بنگاهها در بازار نهادهها و از سویی دیگر مصرفکنندهی کالاها و خدمات نهایی در بازار آنها است. همچنین، خانوار تولیدکنندهی بسیاری از کالاها و خدمات میباشد که محصولات خانگی نامیده میشود که ناشی از کار در خانه است. بهطور کلی، کار خانگی با سه منظور خودمصرفی خانوار، عرضه محصول به بازار برای کسب درآمد، و خانهداری، انجام میگیرد. در این پژوهش ارزش اقتصادی کار خانهداری برآورد شده است. از آنجا که هر خانوار برای حیات خود به حداقل زمان و حداقل مصرفِ محصولات خانهداری نیازمند است، در این پژوهش، از تابع تولید کاب داگلاس با لحاظ کردن دیدگاه استونگری استفاده شده است. بر اساس یافتههای پژوهش، سهم ارزش اقتصادی کار خانهداری، 4 درصد از درآمد ملی سال 1394 برآورد گردیده است. این در حالی است که در همان سال سهم فعالیتهایی نظیر زراعت – باغداری و دامداری به ترتیب 8.33 و 5.57 درصد از درآمد ملی بوده است