ارزیابی توانمندی و تعیین شکاف فناوری در صنعت انرژی بادی در ایران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران
doi
10.22034/jtd.2024.2012694.1888چکیده
با توجه به وضعیت اقتصادی در کشور، حرکت به سمت موضوع ساخت داخل به ویژه تجهیزات مرتبط با نیروگاههای تجدیدپذیر با توجه به تحریمهای متمادی در سالهای اخیر مورد تاکید سیاستهای کلان کشور است. یکی از الزامات تدوین سیاستهای ساخت داخل، ارزیابی توانمندی فناوری کشور در زمینه انرژیهای تجدیدپذیر است. در این مقاله سعی گردیده تا با استفاده از نظر خبرگان و به صورت نمونهگیری هدفمند غیراحتمالی، سطح توانمندی فناوری زنجیره ارزش صنعت انرژی بادی در کشور، سطح بالفعل و بالقوه توانمندی فناوری بررسی و احصاء گردد. سپس با استفاده از مدل اطلس فناوری، شکاف فناوری میان سطح بالفعل و بالقوه در حوزههای مختلف سختافزار، نرمافزار، سازمانافزار و انسانافزار در حوزههای اصلی این صنعت شناسایی و تبیین گردیده است. در این تحقیق مشخص گردیده است که سطح توانمندی بالفعل قطعات اصلی گیربکس، ژنراتور، هاب، برج و سیستم کنترل توربینهای بادی محور مقیاسبزرگ «توان ساخت با درصدی طراحی بومی» و توان بالقوه آنها نیز «توان ساخت با 100درصد طراحی بومی» است. در مورد پره نیز به دلایل خاص دانشی، مواد اولیه و سختافزاری، توان فعلی فناورانه «توان مونتاژ» و «توان ساخت با درصدی طراحی بومی» و توان بالقوه آن نیز «توان ساخت با 100درصد طراحی بومی» است. همچنین چالش فناورانه مشترک میان بسیاری از حوزههای اصلی این صنعت را میتوان «کمبود بازار انبوه»، «کمبود توجیه اقتصادی تولید محدود قطعات»، «کمبود تجهیزات تست و آزمایشگاهی»، «کمبود بودجه تحقیق و توسعه در صنایع، دانشگاهها و پژوهشگاههای کشور» و در برخی از موارد «کمبود ماشینآلات ساخت» دانست.