اعتبارسنجی مصطلحات حدیثپژوهی «خوتیرینبل» در ارزیابی احادیث (مطالعۀ موردی طرق شیرجهای)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه اراک
2 کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث
3 عضو هیئت علمی گروه علوم قرآن وحدیث دانشگاه اراک
doi
10.22034/hs.2022.49730.2982چکیده
«خوتیر ینبل» خاورشناس هلندی در زمینه اصطلاحات بنیادی روایات اسلامی و تاریخگذاری احادیث نظرات مهمی را بیان نموده به نحوی که اصطلاح شناسی او محور بررسیهای فقه الحدیثی غربیان قرار گرفته است. در این پژوهش مصطلحات حدیث پژوهی وی با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، مورد تحلیل قرار گرفت و در پاسخ به این پرسش که عوامل مؤثر در شکلگیری رویکرد ویژۀ حدیثپژوهی خوتیرینبل چیست و اصطلاحات ابداعی وی از چه میزان کارآمدی برخوردار است؟ این نتیجه حاصل شد که عوامل شکل گیری رویکرد حدیثی او، خانواده شرق شناس ، سنتهای خاورشناسان در مطالعات حدیثی از جمله روش تاریخگذاری احادیث و نیز تاثیر برخی خاورشناسان و مسلمانان نواندیش است. ینبل با ابداع برخی اصطلاحات و به مدد ابزار دیداری به ترسیم شبکه اسناد حدیثی پرداخته و «طرق شیرجهای» را شاهدی تاریخی برای شناخت خاستگاه حدیث میداند. طبق مفهوم سازی ینبل، این طرق، نمودی از رشد وارونه اسناد و بیانگر جعل حدیث است. در حالیکه در نظام حاکم بر اعتبارسنجی مسلمانان از اسناد، اگر چه تعدد طرق اطمینان صدور را افزایش میدهد اما مفرد بودن روایت به تنهایی موجب ضعف حدیث نمیشود. اصطلاح طرق شیرجهای با اصطلاح «تدلیس» و طرق «متابع و شاهد» در میان مسلمانان ارتباط دارد.