بررسی کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به هپاتیت C و مقایسه آن با افراد سالم و ارائه یک مدل ساختاری
نویسندگان
1 آموزش بهداشت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
2 گروه بیماریهای گوارش و مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
3 آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری، مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
doi
چکیده
مقدمه و هدف: هپاتیت c، یک بیماری بدون علامت است و کیفیت زندگی، نگرانی مهم در این بیماران محسوب میشود. در این تحقیق، کیفیت زندگی در بیماران هپاتیتc با افراد سالم مقایسهشده، در نهایت یک مدل ساختاری ارائهگردید. مواد و روشها: این تحقیق به صورت تحلیلی روی 61 بیمار و 78 فرد سالم انجامگرفت. در این تحقیق، پرسشنامهای که تلفیقی از ابزار sf-36 موردی و کیفیت زندگی سوئدی است استفاده و سپس دادهها با بهرهگیری از spss(16) و لیزرل 80/8 تحلیل گردید. نتایج: نمره انطباقیافته کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در گروه آزمون (95/3 ± 77/60 ) و در گروه کنترول (80/4 ± 14/67) بود؛ همه سازههای مدل پبشبینیشده، ارتباطی معنی دار با کیفیت زندگی مرتبط با سلامت نشانداد. سن و ALT به ترتیب با ضرایب مسیر (ضریبهای استاندارد β ) 15/0، 19/0- قدرت پیشبینیکنندگی سلامت جسمی، سن و بیماریهای همراه با ضریب مسیر 26/0 ، 36/0- قدرت پیشبینیکنندگی سلامت روانی را داشتند. سلامت جسمی در مقام یک میانجی 95 درصد و سلامت روانی 78 درصد واریانس را در کیفیت زندگی تعیین میکنند. نتیجهگیری: هپاتیتc مسئول بیشترین تغییر در کیفیت زندگی است. هرگونه تلاش در مدلهای ساختاری پیشبینیکننده کیفیت زندگی ، نقشی معنیدار در حل دشواریهای این بیماران ایفامیکند.