عوامل مؤثر بر قاچاق اسلحه در خلیجفارس و بندر بوشهر طی سالهای قبل از جنگ جهانی اول (1297-1331ق)
نویسندگان
1 دانش آموخته دوره دکتری تاریخ ایران دوره اسلامی
2 استادیار گروه تاریخ دانشگاه شهید باهنر
doi
10.30473/lhst.2020.7051چکیده
تجارت اسلحه طی سالهای قبل از جنگ جهانی اول در خلیج فارس رونق و رواج فراوانی یافت. دسترسی آسان نیروهای مخالف سیاستهای بریتانیا در هندوستان به این سلاحها، تلاش مقامات بریتانیایی را برای ممنوعیت این تجارت در خلیج فارس به دنبال داشت. در همین راستا به اشاره بریتانیاییها، تجارت اسلحه در ایران در سالهای 1298ق/ 1881م و 1314ق/ 1897م از سوی مقامات ایران ممنوع گردید. بندر بوشهر که در دورة قاجار بندر اصلی خلیجفارس و ایران بهحساب میآمد، یکی از مراکز اصلی تجارت اسلحه به شمار میرفت. شرایط اجتماعی و قبیلهای نواحی جنوبی ایران، رونق این تجارت را در بندر بوشهر موجب شده بود. پژوهش حاضر به روش تاریخی و با رویکرد تحلیلی- تبیینی، بر پایه منابع کتابخانهای و اسناد نویافته، با طرح این سؤال که: به دنبال ممنوعیت تجارت اسلحه در خلیج فارس و ایران، چه عواملی موجب استمرار ورود اسلحه در قالب قاچاق به بوشهر، بهعنوان کانون توزیع اسلحه در نواحی جنوبی ایران، گردید؟ فرضیه سود سرشار تجارت اسلحه و شرایط اجتماعی و ساختار قبیلهای نواحی جنوبی موجب استمرار ورود اسلحه به بوشهر از طریق قاچاق گردید؛ را مورد تحلیل و ارزیابی قرار میدهد. یافتهها و شواهد تاریخی نشان میدهد که تجارت اسلحه در بوشهر به عنوان یکی از مراکز دادوستد اسلحه منقطع نشد و به شکل قاچاق تداوم یافت.