خیار شرط در صلح
نویسندگان
1 استاد دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار دانشگاه یاسوج
3 استاد دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/jfu.v50i2.31175چکیده
عقد صلح به عنوان یکی از مهمترین عقود در فقه و حقوق اسلام جایگاه ویژهای دارد. جریان خیار شرط در این عقد با توجه به خاصیت پایانبخشی صلح به نزاع حاصل از معاملات، مورد تردید فقیهان امامیه واقع شده است. ایشان با این استدلال که صلح برای رفع نزاع در معاملات تشریع شده و لزوم آن حکمی است، جریان خیار را در عقد صلح ممنوع دانستهاند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی به نقد ادله مانعان پرداخته و در پرتو اصولی چون حاکمیت اراده در عقود، از جریان خیار شرط در صلح حمایت میکند.
