مدل پارادایمی ارزش آفرینی برند در صنعت بیمه با تاکید بر بیمه عمر "رویکرد داده بنیاد"

نویسندگان

1 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران

3 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد امارات متحده عربی

4 گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران

doi
10.22056/ijir.2020.03.01
چکیده

هدف: صنعت بیمه کشور به شدت رقابتی شده و این ایجاب می‌‌‌‌‌‌‌‌کند ساختار سازمانی و منابع شرکت‌های بیمه به سمت ارزش‌‌‌‌‌‌‌‌آفرینی حرکت کنند تا بتوانند به بهترین نحو از فرصت‌های موجود در جهت جذب مشتریان استفاده کنند. در غیر این‌‌‌‌‌‌‌‌صورت، به ‌مرور زمان از ذهن مشتریان خارج شده و از صحنه رقابت حذف می‌‌‌‌‌‌‌‌گردند. از سویی، به اعتقاد کلر، ارزش‌آفرینی برند از اقدامات موثر در جهت کسب مزیت رقابتی و جلب اعتماد مشتریان است. از این رو، پژوهش حاضر به ارائه الگوی ارزش‌آفرینی برند در صنعت بیمه با تأکید بر بیمه عمر پرداخته است.روش‌شناسی: جامعه آماری این تحقیق شامل مدیران بیمه عمر سه شرکت بیمه سینا، پاسارگاد و ایران بود که با روش نمونه‌گیری نظری انتخاب شدند و از مصاحبه برای گردآوری داده‌های مورد نیاز استفاده گردید و به روش کیفی و رویکرد داده بنیاد تحلیل شدند.یافته‌ها: تحلیل داده‌ها با کدگذاری باز، محوری و انتخابی سرانجام به ارائه مدل نهایی شامل شش بعد اصلی و بیست‌وهفت بعد فرعی انجامید.نتیجه‌گیری: تحلیل صورت گرفته نشان داد افزایش سالانه حق بیمه متناسب با نرخ تورم، مهم‌ترین راهکار کاهش اثرات منفی تورم بر قراردادهای بیمه عمر است. به‌‌‌‌‌‌‌‌عبارتی، "نرخ تعدیل حق بیمه" و "سرمایه بیمه‌نامه" باید سالانه متناسب با نرخ تورم افزایش ‌یابندتا بیمه برای مشتریان ارزش‌‌‌‌‌‌‌‌آفرین باشد.