شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه سیستم حمل و نقل مبتنی بر فناوری وسایل نقلیه برقی در ایران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22034/jtd.2024.711739چکیده
سیستم حملونقل به عنوان یک سیستم اجتماعی- فنی، دارای مضراتی نظیر وابستگی به سوختهای فسیلی و ایجاد آلایندگی است که فناوری وسایل نقلیه برقی قادر به پاسخگویی به آن است. با توجه به الزاماتی جهت کاربرد این فناوری، هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه سیستم حملونقل مبتنی بر وسایل نقلیه برقی در کشور ایران با استفاده از چارچوب سیستم اجتماعی- فنی حملونقل و سپس بررسی روابط میان این عوامل است. جامعه آماری پژوهش، خبرگان صنعت، اساتید دانشگاهی و سیاستگذاران حوزه خودروی برقی کشور و نمونه آماری آن شامل 15 نفر از آنهاست. ابتدا با استفاده از مرور پیشینه و 8 مصاحبه نیمه ساختار یافته طی سال 1401 عوامل مؤثر شناسایی و با استفاده از پرسشنامه دلفی فازی ، مرتبط بودن عوامل بررسی شد. سپس با توزیع پرسشنامه دیمتل فازی میان 15 خبره، ارتباط و اهمیت عوامل بررسی شد. بر اساس یافتهها، سیاستها و مشوقهای حمایتی، تدوین نقشه ملی تحرک برقی، هماهنگی میان ذینفعان، تنظیمگری، تولیدکننده و تأمینکننده داخلی، نیاز جامعه کاربری، ساختار بازار و ویژگی -جامعهشناختی جامعه کاربری بهترتیب تأثیرگذارترین اجزای این سیستماند. بنابراین توجه به این اجزای مهم و تأثیرگذار، در حرکت موفق از سیستم حملونقل متعارف به سیستم مبتنی بر وسایل نقلیه برقی راهگشا خواهد بود.